Google Website Translator Gadget

zaterdag 6 november 2010

Dag 269 Ruige kerels

De extra dosis LDN doet zijn werk. Het lijf is lomer en ik sleep weer extra onzichtbaar gewicht mee. De motor geraakt niet in een hogere versnelling maar verder valt de mini-verhoging (0,125 mg) dus goed mee. De nekpijn is vervelend maar niet onoverkomelijk. De hoofdpijn daarentegen is om tegen de muren te lopen.


Mea culpa, ik heb de koekendoos geplunderd. Ze zagen er zooo lekker uit, met van die chocoladekruimeltjes tussen.

De temperatuur blijft nog steeds 36,6° bij het opstaan. Een halve graad hoger sinds een maand nu. Goed voor de enzymen!

De werkman belt last minute af. Hij heeft deze nacht niet geslapen wegens krampen in de buik. “Word snel beter” , mompel ik nog. Daar sta ik dan, zelf nauwelijks uitgeslapen, gewassen en aangekleed op een onmogelijk vroeg uur. Ik had immers geen zin om een douche te nemen met een stel ruige kerels in huis.

Samen met een stel gepensioneerden staan de jongste en ik even later te wachten tot de deuren van een winkelketen openen. Klaar om boodschappen te doen. Ik til een karton met 4 flessen fruitsap in de kar. Dat ging vlot. Ik word blij van een karton fruitsap ...

Mijn dag breng ik grotendeels in bed maar wakker door. Hubby is laat en ik poog nog te koken. Radicaal mislukt as usual. Te ingewikkeld om al die potten simultaan te laten pruttelen en koken!


Info:

Sommigen kunnen bekijken zelfmoord als een uiterste maatregel, maar volgens Dr Paul E. Whitcomb, " hebben fibromyalgie patiënten een van de hoogste zelfmoordcijfers."

En OB/GYN News meldde, "Onder de 1,163 met bevestigde fibromyalgie, was het aantal zelfmoorden 9 x groter dan in de algemene bevolking, aldus geregistreerd in Deense sterftecijfers statistieken.

Het aantal zelfmoorden onder de 106 vrouwen met fibromyalgie werd mogelijk 20 x verhoogd.

Indien dit werkelijk het geval is, wat vergroot de kans op zelfmoord?

Vaak willen we de vraag van onze dokter niet eens horen, 'Ben je depressief?'

Voor de meesten wil dat zeggen een etiket opgeplakt krijgen, mentaal labiel en de arts zoekt vervolgens niet verder naar andere lichamelijke zaken.

Beste arts, is het misschien al bij je opgekomen dat velen depressief zijn geworden omdat ze fibromyalgie en of ME/CVS hebben?

Als dit het geval is, dan is een behandeling nodig, want depressie is een hele aparte ziekte.

Hebben ze er ooit aan gedacht of ervaren ...

Dat we elke dag van ons leven pijn hebben?

Dat we niet of slecht kunnen slapen?

Dat onze omgeving ons lui noemt?

Dat onze vrienden- en kennissenkring uitgedund is omdat we hen niet kunnen volgen?

Dat velen denken dat we ze niet allemaal op een rijtje hebben, inclusief mijn arts?

Dat we niet meer met onze kinderen kunnen spelen omdat het ons teveel energie en pijn kost?

Dat onze financiën een puinhoop zijn omdat werken moeilijk blijkt?

Dat we altijd moe zijn , altijd?

Dat we het spuugzat zijn van medicatie te slikken om het leefbaar te kunnen houden?

Dat we willen genieten van het leven zonder onze energie te moeten opsparen voor het wassen van onze haren of het doen van boodschappen?

...

Met deze scenario's, is het nog steeds moeilijk te begrijpen waarom sommigen zelfmoord te kiezen als een optie?

Volgens het artikel depressie en fibromyalgie door Dr Warren Neilson: "Met [fibromyalgie] patiënten, is het normaal om zich gekrenkt voelen en het verdriet over de verliezen die men ervaart.

Verlies van fysieke mogelijkheden, verlies van baan, veranderingen in relaties met anderen en afschaffing van de plannen voor de toekomst zijn alle ervaringen die kunnen neerslaan in rouwgevoelens.

We moeten treuren voordat we onze verliezen kunnen accepteren en emotioneel verder gaan. Maar als we niet in staat zijn om te rouwen en/of deze gevoelens aanhouden, kan een depressieve stoornis zich ontwikkelen. "

Deze verliezen zijn de dingen die sterven in ons leven. Het is alsof we een geliefde verliezen elke dag dat we lijden.

Studies hebben aangetoond dat fibromyalgie en het chronisch vermoeidheidssyndroom je niet onmiddellijk doden, maar de verliezen ervaren en de emotionele effecten kunnen dit wel - als je het toelaat.

Mijn advies, omgeef je enkel met liefdevolle mensen en hou van jezelf.

Dit is waarom we elke dag moeten vechten en de kleine overwinningen vieren totdat we in staat zijn om de immense strijd te winnen.

2 opmerkingen:

Esther zei

Ik ben nooit suïcidaal geweest, maar de gekmakende pijn waar geen medicijn tegen bestand is, roept visioenen op van 'niet-meer-wakker-worden'.

Marlène Robin zei

Inderdaad, jarenlang in de prikkeldraad liggen, hou het maar vol.

Na 30 jaar dagelijkse hoofdpijn was deze volledig ontspoord.

Na twee jaar Topamax 100 mg heb ik nog steeds hoofdpijn maar het is leefbaar geworden zolang ik geen tv kijk of lawaai om me heb (kids!), juist eet en drink dus niets chemisch en bereid, uit de zon blijf of fel licht, niet te veel nadenk, ... dus onder een stolp leef :)