Dag 350 Number 3

Ik heb de hoofdprijs gewonnen: griepslachtoffer nummer drie. Wat een verschrikkelijke hoofdpijn deze nacht! En nu voor het eerst sinds langs zelfs verhoging: 37,8°


Keelpijn, kortademig, hoofdpijn, spierpijn, ... enfin het griepplaatje. Voelt toch anders aan dan wat ik elke dag voel.

Moet net lukken dat ik straks afspraak heb voor een MRI scan. Ik zal oma moeten inschakelen wellicht.

Net terug van de MRI-scan. Bizarre gewaarwording, ik voelde de hittestralen in stroken door mijn hersenpan gaan. Het begon onderaan en versprong beetje per beetje naar boven. De verpleger vond het straf dat ik dat kon voelen. Hij had dat nog nooit gehoord.


Ik begin haast te geloven dat ik me niet inbeeld dat ik de stralen van mijn laptop ook door mijn been voel gaan terwijl dat ding op mijn schoot ligt.

Misschien had mijn neuraal arts toch gelijk en ben ik gevoelig voor straling?

Dag 347 Griep

Eén van de pubers heeft griep. Met een vette hoest ligt hij koortsig op de bank. Zelfs de tv kan hem niet bekoren ditmaal. Een warme chocomelk en een dafalgan vormen zijn ontbijt.


Een dekentje dat al jaren dienst doet voor mama, heeft een andere patient gevonden. Zijn lange benen zijn loodzwaar en de kleine jongen van weleer, ligt als een grote zieke baby dra weer in dromenland.

Ik ben als de dood dat ik het ook krijg. Alle gewoontes die je hebt aangekweekt om een eventuele besmetting van ME/CVS niet door te geven aan je familie, komt nu als een boemerang terug in het gezicht. Zouden zij zich ook zo voelen bij mij?

Een nieuwe ontsteking kan ik missen als kiespijn. En de rust die ik hoopte te hebben na de Kerstvakantie verschuift weer. Ik merk dat ik op mijn reserves begin te teren. Zelfs alle dagen een huishouden runnen, is teveel. Het is te vroeg.