Dag 357 MRI

De verpleegster heeft net via de telefoon de uitslag van de MRI van de schedel doorgegeven. "Niks aan de hand." Ze willen nog eens kijken of er geen geen aneurysme is.


Mijn laatste strootje hoop is nu ook weg. Bij mijn vinden ze niets wat ik wil. Ik ben een bedlegerige plant met een BMI van amper 18. Mijn hoofd doet verschrikkelijk pijn en nog vinden ze niets. Om moedeloos van te worden.

Als er hier geen drie pagadders in huis rondliepen, had ik mezelf al lang wat aangedaan. Het is uitzichtloos. Geen oorzaak, geen behandeling, geen toekomst, geen leven. Aleen ellende op dit moment.

Ik probeer de tijd te doden door uitwisselingsprogramma's te vinden voor mijn oudste zoon. Hij is een krak in wetenschap met hoge ambities. Het verzet mijn gedachten en opent misschien een belangrijke deur voor hem binnen een jaartje.

Dag 350 Number 3

Ik heb de hoofdprijs gewonnen: griepslachtoffer nummer drie. Wat een verschrikkelijke hoofdpijn deze nacht! En nu voor het eerst sinds langs zelfs verhoging: 37,8°


Keelpijn, kortademig, hoofdpijn, spierpijn, ... enfin het griepplaatje. Voelt toch anders aan dan wat ik elke dag voel.

Moet net lukken dat ik straks afspraak heb voor een MRI scan. Ik zal oma moeten inschakelen wellicht.

Net terug van de MRI-scan. Bizarre gewaarwording, ik voelde de hittestralen in stroken door mijn hersenpan gaan. Het begon onderaan en versprong beetje per beetje naar boven. De verpleger vond het straf dat ik dat kon voelen. Hij had dat nog nooit gehoord.


Ik begin haast te geloven dat ik me niet inbeeld dat ik de stralen van mijn laptop ook door mijn been voel gaan terwijl dat ding op mijn schoot ligt.

Misschien had mijn neuraal arts toch gelijk en ben ik gevoelig voor straling?