Dag 468 Uitgewerkt

Niets gaat vandaag. Bweerk, de cortisone en baxters blijken uitgewerkt. Zelfs autorijden ging niet meer deze ochtend, mijn mini-auto leek een vrachtwagen in een moeras. De vloer beweegt en mijn borstkast doet weer zo'n pijn. Ze mogen me nu komen halen voor een bezoek aan de cardioloog ook al weet ik dat het weinig zal uithalen. Alles gaat in slow motion.


Ik zoek een schuldige, wat zou het zijn? De pizza vorige woensdag? De uitgebreide knuffelpartij? De verfwerken van hubby dit weekend? Misschien ben ik gewoon allergisch aan het leven.

Vorige weken was er eindelijk beterschap. Noem het maar rozegeur en maneschijn, nu spoken slaappillen en een plastic zak over mijn hoofd trekken door mijn geest. Rotlijf. Binnenkort gaat het weer beter, we moeten wachten tot de wolken voorbij zijn gedreven.

Dag 444 Verf

Ik betrap mezelf erop niet veel nuttigs te doen vandaag. Zelfs lezen gaat me niet af. Het wordt liggen zonder meer. Meestal poog ik liggend wel mijn brein up to date te houden met het verzinnen van ideeën of het verorberen van literatuur op mijn ritme.


Mijn gedachten verzet ik ditmaal met verf en kwast. Ik begin zonder idee en gaanderweg komen de kleuren en beelden op mijn blad.