Energie! Alleluja! Ik sta op mijn benen, heb geen zin om terug in dat bed te gaan liggen. Mijn dossier met administratie wordt weer sitopresto bovengehaald. Het is nu of weet ik wanneer weer. De volgende uren hou ik me bezig met copiëren en ordenen. Eindelijk! Daar was ik al sinds december met bezig. Twee maanden waar een ander een dag over zou doen.
Nog geen immunitaire gewaarwordingen van de verhoging van de LDN.
dinsdag 15 februari 2011
Dag 366 Rien à signaler
RAS, rien à signaler. Niets te vermelden. Wakker worden, ontbijt, bed in, eruit voor de plasrondes en maaltijden, slapen slapen slapen en ontdekken dat het 20 uur is. Weer gaan slapen.
What a waste of life. Nu ja, het is het enige overlevingsmechanisme van dit lijf om heelhuids de volgende dag te halen. Het bespaart energie voor belangrijkere zaken zoals bestrijden van een guerilla vijand.
Dat is me weer eens duidelijk geworden met de griep. Geen greintje weerstand had ik nog over. Hondsziek. Ik keek naar dat glas water en dacht maar, wat heb ik zo’n dorst. Maar wat stond dat glas zoooo ver.
Vanavond verhoog ik de dosis Low Dose Natrexone met 1 druppel. (Dat zou 0,25 mg moeten zijn. ) Ik neem dan 7 druppels of 1,75 mg. Soms twijfel ik wel of die druppelteller effectief 0,25 mg meet want mijn flesje is zo rap leeg ... het lijkt wel of het druppels van 0,50 mg zijn.
De laatste verhoging van dosis dateert van half december 2010.
What a waste of life. Nu ja, het is het enige overlevingsmechanisme van dit lijf om heelhuids de volgende dag te halen. Het bespaart energie voor belangrijkere zaken zoals bestrijden van een guerilla vijand.
Dat is me weer eens duidelijk geworden met de griep. Geen greintje weerstand had ik nog over. Hondsziek. Ik keek naar dat glas water en dacht maar, wat heb ik zo’n dorst. Maar wat stond dat glas zoooo ver.
Vanavond verhoog ik de dosis Low Dose Natrexone met 1 druppel. (Dat zou 0,25 mg moeten zijn. ) Ik neem dan 7 druppels of 1,75 mg. Soms twijfel ik wel of die druppelteller effectief 0,25 mg meet want mijn flesje is zo rap leeg ... het lijkt wel of het druppels van 0,50 mg zijn.
De laatste verhoging van dosis dateert van half december 2010.
Dag 365 Raketschild
Mijn overuren slaap van de afgelopen week hebben me een bonus opgeleverd. Ik ben opmerkelijk frisser deze ochtend. Dat komt goed van pas. Na de judo ga ik een tasje thee drinken bij een vriendin.
Mijn hoest is na 17 dagen mexicaanse griep nog niet weg en mijn hoofd lijkt wel te ontploffen bij elke bui. Een groot pas zakdoeken doet dienst als raketschild om de rest niet te besmetten.
Op de terugweg pik ik een speelkameraadje op. Mama kan gaan slapen. Grote broer houdt een broer in het zeil.
Too much for today. De tweewekelijkse cursus van hubby op zaterdag is er teveel aan. Judo, autorijden, thee, vriendjes, koken, ... daar moet ik dringend iets op zien te vinden.
Mijn hoest is na 17 dagen mexicaanse griep nog niet weg en mijn hoofd lijkt wel te ontploffen bij elke bui. Een groot pas zakdoeken doet dienst als raketschild om de rest niet te besmetten.
Op de terugweg pik ik een speelkameraadje op. Mama kan gaan slapen. Grote broer houdt een broer in het zeil.
Too much for today. De tweewekelijkse cursus van hubby op zaterdag is er teveel aan. Judo, autorijden, thee, vriendjes, koken, ... daar moet ik dringend iets op zien te vinden.
zondag 13 februari 2011
Waarom belangrijke info langzaam gepubliceerd wordt
Vincent, thank you for a fantastic interview with David Tuller. You were mentioning Dr Mikovits presenting her data to an audience but not publishing. Of what many people hear, WPI and Judy has a very very difficult time publishing. I have heard she has many papers in her drawer that she can't publish. Why, I wonder would that happen?
"I can't speculate on why Dr. Mikovits cannot publish her findings. But
here is how publication of scientific work proceeds: you write up your
findings and submit it to an appropriate journal. If it is a high
profile journal (Science, Nature, Cell) it might not be sent out for
peer review. If it is, they may reject the paper because the data do
not support the conclusions, or they may ask for additional work.
Unfortunately, the decisions at many journals are made by editors who
work for the journals, and who are not intimately familiar with the
research. In some cases, scientists are responsible for all decisions
on manuscripts. For example, Journal of Virology reviews most
submitted manuscripts, and the reviews are done by scientists. The
editors are working virologists who make the final decision on the
paper. If a paper is reviewed and rejected, it can be sent to another
journal. If it is reviewed and more work is requested, that can be
done, or else the authors can argue why the work is not needed. In any
case, there are many journals where the results of virology research
can be submitted; there is no reason for manuscripts to sit in a
drawer. If you are persistent, you can get your work published."
Bron: http://www.virology.ws/2011/02/06/twiv-119-science-and-journalism-with-david-tuller/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+VirologyBlog+%28virology+blog%29&utm_content=Google+Reader
"I can't speculate on why Dr. Mikovits cannot publish her findings. But
here is how publication of scientific work proceeds: you write up your
findings and submit it to an appropriate journal. If it is a high
profile journal (Science, Nature, Cell) it might not be sent out for
peer review. If it is, they may reject the paper because the data do
not support the conclusions, or they may ask for additional work.
Unfortunately, the decisions at many journals are made by editors who
work for the journals, and who are not intimately familiar with the
research. In some cases, scientists are responsible for all decisions
on manuscripts. For example, Journal of Virology reviews most
submitted manuscripts, and the reviews are done by scientists. The
editors are working virologists who make the final decision on the
paper. If a paper is reviewed and rejected, it can be sent to another
journal. If it is reviewed and more work is requested, that can be
done, or else the authors can argue why the work is not needed. In any
case, there are many journals where the results of virology research
can be submitted; there is no reason for manuscripts to sit in a
drawer. If you are persistent, you can get your work published."
Bron: http://www.virology.ws/2011/02/06/twiv-119-science-and-journalism-with-david-tuller/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+VirologyBlog+%28virology+blog%29&utm_content=Google+Reader
zaterdag 12 februari 2011
Dag 364 Spek
Ik slaap letterlijk als een baby. Het is 14u30 als ik wakker word vandaag. Geradbraakt dwing ik mezelf onder de douche. Pas tegen zessen besef ik nog niets achter de kiezen te hebben. Zo ga ik nooit spek kweken aan die magere billen. Gelukkig heeft oma mijn diepvriezer volgestouwd met zelfgemaakte soepjes. Ik warm een potje op en vul een dankbare maag.
Oma komt het vit B12 spuitje geven. Geen rare effecten ditmaal.
Hubby gedraagt zich als een puber en geeft me reeds zijn Valentijncadeau na het avondmaal. Een groot pak chocolaatjes. Wanneer ik ga slapen, ontdek ik in de badkamer bloemen. Hihi, onverbeterlijk.
Oma komt het vit B12 spuitje geven. Geen rare effecten ditmaal.
Hubby gedraagt zich als een puber en geeft me reeds zijn Valentijncadeau na het avondmaal. Een groot pak chocolaatjes. Wanneer ik ga slapen, ontdek ik in de badkamer bloemen. Hihi, onverbeterlijk.
Dag 363 Inkt
Hoog tijd om papieren in orde te brengen. Veel uren slaap overdag zoals heden de gewoonte wordt, Het is al tegen vieren en net vandaag blijkt de inkt van de printer leeg te zijn. Spitsuur, een onverwachte wegomleiding maar de muziek op de radio is geweldig.
Ik sjok geduldig in de file op amerikaanse deuntjes die krakend vanuit Brussel op mijn zender doorkomen. Wat doet het deugd om nog eens buiten te komen na al die weken.
Ik sjok geduldig in de file op amerikaanse deuntjes die krakend vanuit Brussel op mijn zender doorkomen. Wat doet het deugd om nog eens buiten te komen na al die weken.
Dag 362 Grootbrengen
Welgeteld 2 uur uit bed vandaag. De rest slapend en liggend doorgebracht. Gelukkig was hubby thuis want de jongste had geen school vandaag. Hoe kan je een kind grootbrengen op je eentje in deze omstandigheden?
Ik maak me zorgen om zijn mentaal welzijn op lange termijn. Dit kan toch niet goed zijn, een chronisch tekort aan activiteit, interactie, affectie, ... met je moeder? Vroeger was ik zo’n geëngageerde moeder voor de oudste twee en dit kind moet zijn plan maar zien te trekken.
Ik maak me zorgen om zijn mentaal welzijn op lange termijn. Dit kan toch niet goed zijn, een chronisch tekort aan activiteit, interactie, affectie, ... met je moeder? Vroeger was ik zo’n geëngageerde moeder voor de oudste twee en dit kind moet zijn plan maar zien te trekken.
Dag 361 Amateurisme
Deze voormiddag begonnen aan het begin van een droom. Het isoleren van een kil traplokaal. Het blijft beperkt tot het leeghalen van de paar dozen die er in staan opgestapeld. Een schuine hoek wordt opgemeten met de nodige scheldsessies.
Ik duid op een stuk isoleerplaat de streepjes aan en laat de handel achter. De jongste zijn slaapkamer is veranderd in een puinhoop. Hij is gelukkig van het vergevende type.
Moeder duikt onder de wol de rest van de voormiddag. Mijn creatieve uitspattingen zet ik later verder in schilderwerken. Kunst in al zijn vormen – zelfs plat amateuristisch zoals het mijne – verzet je gedachten. Een gezonde geest creëert. Een depressieve geest ziet immers het nut niet meer om te creëren voor een toekomst. Wie optimisme wil voeden, kan – indien het fysiek mogelijk is – best creatief aan de slag blijven.
Ik duid op een stuk isoleerplaat de streepjes aan en laat de handel achter. De jongste zijn slaapkamer is veranderd in een puinhoop. Hij is gelukkig van het vergevende type.
Moeder duikt onder de wol de rest van de voormiddag. Mijn creatieve uitspattingen zet ik later verder in schilderwerken. Kunst in al zijn vormen – zelfs plat amateuristisch zoals het mijne – verzet je gedachten. Een gezonde geest creëert. Een depressieve geest ziet immers het nut niet meer om te creëren voor een toekomst. Wie optimisme wil voeden, kan – indien het fysiek mogelijk is – best creatief aan de slag blijven.
maandag 7 februari 2011
Dag 360 Spect scan
Mijn papieren op orde aan het brengen voor de neuroloog en als bij wonder de resultaten van een Spect-scan van 2009 teruggevonden. De bekende verbrede ventrikels aan de linkerkant staan vermeld.
Morgen eens bellen en zien wat de volgende stappen kunnen zijn.
Dezer dagen geslapen als een os en net als vroeger een uur nodig gehad om ogen open te krijgen en uit bed te komen. "Back to the past" zou een goede naam zijn voor deze episode.
Morgen eens bellen en zien wat de volgende stappen kunnen zijn.
Dezer dagen geslapen als een os en net als vroeger een uur nodig gehad om ogen open te krijgen en uit bed te komen. "Back to the past" zou een goede naam zijn voor deze episode.
Dag 359 Batterijen opladen
De doodsgedachten zijn weg. Ik heb het overleefd. Mijn dagen vul ik met gemiddeld 18-20 uur slapen.
Volgende week bel ik naar Dr Uyttersprot. Misschien is ze bereid me een weekje op te nemen zoals vroeger. Deze griep en bronchitis heeft een serieuze aanslag gepleegd op mijn spaarzaam opgebouwde reserves.
Volgende week bel ik naar Dr Uyttersprot. Misschien is ze bereid me een weekje op te nemen zoals vroeger. Deze griep en bronchitis heeft een serieuze aanslag gepleegd op mijn spaarzaam opgebouwde reserves.
Abonneren op:
Posts (Atom)