Wel wakker niet mobiel. Dat is zowat het verdict. Ik vermoed dat de jongste en zijn broer zowat de ganse dag voor de tv hebben gehangen. Af en toe kwamen er een paar kindervoetjes in mijn slaapkamer ongeduldig rond het bed dribbelen om te checken of ik nu nog niet “mobiel” was.
Tegen zessen naar oma gereden voor mijn vitamine B12 spuitje. Ze had inmiddels boodschappen voor me gedaan. Zelfs mijn lottobiljet is ze gaan controleren in de kiosk om de hoek. De lieve schat, ze weet dat elke stap telt in dit leven.
De temperatuur schommelt niet meer 36,6 de hele dag door.
Ik lees net onderstaand artikel en ben blij dat ik NAC en multivitaminen slik ... Onze alternatieve behandelaars zijn nog niet zo slecht op de hoogte after all, nietwaar?
http://www.hln.be/hln/nl/962/Gezondheid/article/detail/1181383/2010/11/10/Beroepsorganisaties-alternatieve-geneeswijzen-erkend.dhtml
Info:
Antioxidanten tijdens chemo gunstig voor leukemiepatiëntjes
2009 - Kinderen met acute lymfatische leukemie (ALL) hebben baat bij suppletie met antioxidanten tijdens hun chemotherapie. Gelijktijdige toediening van 400 IE vitamine E en 600 mg N-acetylcysteïne (NAC) vermindert de toxiciteit van de behandeling. Dit blijkt uit onderzoek onder veertig kinderen bij wie recent ALL was vastgesteld. De helft van de groep kreeg gelijktijdig met de chemotherapie een supplement met vitamine E en NAC; de andere helft kreeg enkel chemotherapie. In vergelijking met de controlegroep werd in de suppletiegroep een afname in de malondialdehydespiegel en een toename in de concentratie glutathionperoxidase waargenomen. Bovendien hadden de kinderen die de antioxidanten slikten minder vaak last van toxische hepatitis en hematologische complicaties en hadden zij minder vaak een bloedtransfusie nodig.
Bron:
Al-Tonbary Y, Al-Haggar M, [..], Fouda A. Vitamin E and N-acetylcysteine as antioxidant adjuvant therapy in children with acute lymphoblastic leukemia. Adv Hematol 2009:689639
“Door ME/CVS maak ik weinig mee, maar toch beleef ik er veel ellende door.”
door Catryn V.
Google Website Translator Gadget
maandag 15 november 2010
zondag 14 november 2010
Dag 277 Tweederangs
Geen school dus geen wekker maar wel kids in da houze. Hubby is gelukkig thuis en ik slaap een gat in de dag. Het is ruim 10 uur als ik mijn oogjes opendoe. Dat valt best mee als je weet om hoe laat ik gisteravond het licht heb uitgedaan, middernacht.
Met die LDN blijf ik ’s avonds klaarwakker, weliswaar alleen op de kamer en in pyama in bed vanaf pakweg halfacht. Een klein lampje en de laptop als gezelschap. Geen lawaai, gerommel, tv, heerlijk maar ook geen moeder voor de kids dus. Desondanks superblij met de extra uren per dag ook al zijn ze liggend, ik ben wakker!
Ik verlaat mijn bed enkel om te eten en de immer vervelende plasronde. Welke idioot heeft dat systeem uitgevonden? Net als je goed ligt, begint het opnieuw.
Voor het eerst sinds vele maanden overvalt een zwaar gevoel me. Wat vreemd want alles gaat eindelijk de goede richting uit. Plots smaakt mijn eten niet meer en ik betrap mezelf erop apathisch te reageren op mijn omgeving. Ik staar wat in het lege, hoor niet meer wat ze zeggen, zie het leven als een tweederangsfilm passeren. Alles klinkt als onzin en oppervlakkige bullshit.
Help, ik zie de schoonheid van mijn eigen kinderen niet meer. De ergernis van jarenlang ziekzijn wordt geprojecteerd op mijn omgeving.
Het wordt tijd dat deze waanzin stopt vooraleer ik er krankzinnig van word. Waar zijn de wetenschappers? Wie heeft de politieke moed?
Met die LDN blijf ik ’s avonds klaarwakker, weliswaar alleen op de kamer en in pyama in bed vanaf pakweg halfacht. Een klein lampje en de laptop als gezelschap. Geen lawaai, gerommel, tv, heerlijk maar ook geen moeder voor de kids dus. Desondanks superblij met de extra uren per dag ook al zijn ze liggend, ik ben wakker!
Ik verlaat mijn bed enkel om te eten en de immer vervelende plasronde. Welke idioot heeft dat systeem uitgevonden? Net als je goed ligt, begint het opnieuw.
Voor het eerst sinds vele maanden overvalt een zwaar gevoel me. Wat vreemd want alles gaat eindelijk de goede richting uit. Plots smaakt mijn eten niet meer en ik betrap mezelf erop apathisch te reageren op mijn omgeving. Ik staar wat in het lege, hoor niet meer wat ze zeggen, zie het leven als een tweederangsfilm passeren. Alles klinkt als onzin en oppervlakkige bullshit.
Help, ik zie de schoonheid van mijn eigen kinderen niet meer. De ergernis van jarenlang ziekzijn wordt geprojecteerd op mijn omgeving.
Het wordt tijd dat deze waanzin stopt vooraleer ik er krankzinnig van word. Waar zijn de wetenschappers? Wie heeft de politieke moed?
vrijdag 12 november 2010
Deepak Chopra
Deepak Chopra verscheen in mijn droom vannacht:
Zwaar verbrande kinderen waar de zwartgeblakerde huid bol stond van de blaren en waar de vellen afhingen. Ze waren tussen de 6 à 10 jaar en zaten gehurkt in de modder aan een gebroken pijpleiding, lekkende olie af te tappen met plastic bekertjes.
Anderen lagen jammerend onder vuile dekentjes op de grond, te verzwakt en stervende.
Toen vroeg ie:
Zwaar verbrande kinderen waar de zwartgeblakerde huid bol stond van de blaren en waar de vellen afhingen. Ze waren tussen de 6 à 10 jaar en zaten gehurkt in de modder aan een gebroken pijpleiding, lekkende olie af te tappen met plastic bekertjes.
Anderen lagen jammerend onder vuile dekentjes op de grond, te verzwakt en stervende.
Toen vroeg ie:
"Hoe kan je het leven toch zinvol maken als je in pijn verkeert?"
En hops, weg was ie. Zou ie over paranormale gaven beschikken?
De droom zei voldoende niet?
------------
En dit was een deel van zijn antwoord enkele dagen later ...
"There are rare instances where dreams can reveal a message from one area of yourself to your conscious self. For some people like yourself, this can be a productive channel of growth, but like all areas of spiritual development, approach the interpretation of dreams with discrimination and common sense."
De droom zei voldoende niet?
------------
En dit was een deel van zijn antwoord enkele dagen later ...
"There are rare instances where dreams can reveal a message from one area of yourself to your conscious self. For some people like yourself, this can be a productive channel of growth, but like all areas of spiritual development, approach the interpretation of dreams with discrimination and common sense."
Tips om de communicatie met een moeilijke arts te verbeteren
Velen onder ons hebben al een arrogante of egoïtistische arts ontmoet. Hij of zij komt oppermachtig over, lijkt pinnig, superieur of verwaand, alsof we verondersteld worden ons gelukkig te voelen om simpelweg in zijn/haar aanwezigheid te mogen vertoeven, of bevreesd moeten zijn zodat we beter hem/haar niet kruisen.
Als we ons niet goed voelen, wat natuurlijk in de eerste plaats de reden is dat we die persoon opzoeken, dan kan zo’n ‘grote’ persoonlijkheid ons flink intimideren, ons boos maken, frustreren of nog een reeks andere negatieve emoties opwekken, die geen van alle helpen bij het verbeteren van onze gezondheid.
Vertrouwen en zelf-verzekerdheid zijn goede eigenschappen voor een arts. We willen weten dat onze artsen overtuigd zijn omtrent hun werk en dat ze positief zijn met betrekking tot hun mogelijkheden om ons te helpen. Maar wijze patiënten begrijpen dat er geen ruimte is voor arrogantie, narcisisme of hovaardigheid van egotistische medische professionals. Hun gebrek aan respect voor onze noden en hun moeilijke persoonlijkheden zullen het partnerschap dat we moeten ontwikkelen in de weg staan, en we zullen de zorg die we van hen nodig hebben niet krijgen.
Hier volgen enkele ideëen voor het begrijpen, en dan omgaan met moeilijke artsen:
Een Groot Ego is een Dekmantel
Psychologen zullen je vertellen dat wanneer iemand die arrogant of superieur doet, dit is omdat hij/zij zelfvertrouwen mist. In plaats van zich superieur te voelen, voelt hij/zij zich eigenlijk inferieur. Dus gebruikt hij/zij intimidatie of verwaand handelen om dat gebrek aan zelfvertrouwen weg te moffelen. Op een schoolplein zou die dokter een pestkop zijn geweest. In een medische omgeving neemt de intimidatie van die pestkop de vorm van arrogantie aan.
Deze arts heeft een leven lang met zijn/haar persoonlijkheid doorgebracht en men zal het niet kunnen veranderen. Daarom heb je de keuze om het enerzijds te leren omzeilen of om een andere dokter te vinden.
Hoe weet je welke benadering te kiezen? Je kan beginnen met te bepalen hoe belangrijk die bepaalde arts is voor je. Zal het gaan om een lange-termijn relatie of een korte-termijn relatie? Heeft deze arts speciale kennis of vaardigheden die anderen niet hebben? Of zijn er andere dokters beschikbaar die je kunnen helpen zodat je deze niet moet tolereren?
Wordt vertrouwd met de stappen die nodig zijn om een nieuwe arts te vinden vooraleer je Dr. Arrogant simpelweg de laan uitstuurt.. Hoewel ik je graag zou willen vertellen om eenvoudigweg een andere dokter te zoeken, is dit veel makkelijker gezegd dan gedaan in de gezondheidszorg (eerste-lijn of specialisten).
Hoe een Werk Relatie Ontwikkelen met een Arrogante of Egotistische Arts
Als je beslist bij zo’n dokter te blijven of gelooft dat je in staat zal zijn om een relatie op te bouwen, volgen hier enkele stappen die je kan nemen om de effekten van de moeilijke aspekten van zijn/haar persoonlijkheid te verminderen:
* Ten eerste moet je begrijpen dat dit individu niet enkel zal ontkennen dat hij/zij egotistisch is, hij/zij zal ook ontkennen dat hij/zij een pestkop is of een minderwaardigheidscomplex heeft. In werkelijkheid heeft hij/zij die persoonlijkheid ontwikkeld omdat het zijn/haar doelstellingen dient; mensen zijn zo geïntimideerd dat ze niet proberen om hem/haar beter te leren kennen. Hij/zij wil niet aangenaam, vriendelijk of beminnelijk zijn omdat mensen anders zouden ontdekken hoe inferieur hij/zij eigenlijk is.
* Wetende dat hij/zij niet vriendelijk wil zijn, probeer niet om hem/haar tot vriend te maken. Je doel moet eenvoudigweg zijn die intimiderende kantjes aan de relatie weg te werken zodat je de hulp krijgt die je nodig hebt.
* Erken dat deze moeilijke persoonlijkheid geen echte weerspiegeling is van zijn/haar mogelijkheden als arts. Hij/zij is, of is geen goede zorgverlener, in staat om tegemoet te komen aan je medische noden. Hij/zij kan overkomen als de beste chirurg / cardioloog / of om ’t even welke andere ‘-ist’ of ‘-loog’ die er is, en misschien is hij/zij dat. Maar misschien is hij/zij dat niet. Je zal moeten zoeken om te ontdekken of hij/zij je echt kan helpen of dat zijn/haar arrogantie de zwakheden in zijn mogelijkheden moet toedekken.
* Ironisch genoeg kan het zijn dat deze dokter’s minderwaardigheidscomplex eigenlijk in je voordeel uitdraait. Als je een moeilijke ziekte hebt of raadselachtige symptomen, en hij/zij kan je helpen of je diagnose-mysterie oplossen, ‘bewijst’ dat zijn/haar superieuriteit. Zijn/haar succes als je arts helpt hem/haar over zijn/haar minderwaardigheid heen.
* Onthou echter dat communicatie tussen jullie beiden kritiek is; wees er dus zeker van dat zijn/haar ego je mogelijkheid om te communiceren over de belangrijke aspekten van je ziekte of aandoening niet verhindert.
* Deze arts zal denken dat alles wat hij/zij je vertelt juist is of het beste antwoord. Als het aankomt op de aspekten van een wijze patient (stellen van slimme vragen of delen van informatie die je hebt geleerd over je diagnose of behandel-opties), weet dan dat Dr. Arrogant weerstand zal bieden aan de discussie, je zal negeren of boos zal worden.
Als dat gebeurt, probeer dan de conversatie glad te strijken door te zeggen dat je begrijpt wat hij/zij je heeft uitgelegd, dat je weet dat jullie beiden hetzelfde doel hebben – het verbeteren van je gezondheid – en dat hij/zij een ‘win-win’ situatie voor jullie allebei kan creëeren door deze bijkomende informatie uit te leggen. Laat je niet intimideren! Maar weet dat je deze moeilijke persoon op een andere manier zal moeten benaderen om zijn/haar ego langs te kant te schuiven.
* Als je een probleem tegenkomt betreffende je behandeling (bijvoorbeeld: het medicijn dat je werd voorgeschreven werkt niet goed), verzeker je er dan van het probleem zo objectief mogelijk te verwoorden. Een intimidator zal proberen het voor te stellen alsof de fout bij jou, de patient, ligt. Hem/haar vertellen dat je een probleem hebt, zal bij hem/haar overkomen alsof je hem beschuldigt van het maken van een fout; dus je zal deze scherpe kantjes ook moeten afvijlen.
Het belangrijkste aspekt van de relatie met deze arts is dat je hard zal moeten werken om zeker te zijn dat je de vragen kan stellen die je moet stellen, de antwoorden krijgt die je nodig hebt, en de aandacht en de dienstverlening krijgt die je verdient. Mocht de persoonlijkheid van deze dokter in de weg komen te zitten van de verbetering van je gezondheid, kan je hem/haar rapporteren aan je plaatselijke instanties of de federale licentie-raad voor gezondheidsprofessionals. Recente studies hebben een correlatie aangetoond tussen arrogantie, onaangename houding en medische fouten. Eens je je beter of sterker voelt, kan je kiezen om een rol te spelen bij het verwijderen van dergelijke types van ego’s uit de gezondheidszorg.
Referenties:
Institute for Safe Medication Practices: http://www.ismp.org/pressroom/PR20080319.pdf
‘Managing disruptive physician-behaviour – Impact on staff relationships and patient care’ in NEUROLOGY (2008.) 70:1564-1570; Alan H. Rosenstein, MD, MBA and Michelle O’Daniel, MHA, MSG: http://www.neurology.org/cgi/content/abstract/70/17/1564
bron: http://www.about.com/ door Trisha Torrey
“Als men al niet begrijpt wat ME/CVS precies inhoudt, dan snapt men ook niet hoe we het met deze rotziekte kunnen uithouden.” door Catryn V.
Als we ons niet goed voelen, wat natuurlijk in de eerste plaats de reden is dat we die persoon opzoeken, dan kan zo’n ‘grote’ persoonlijkheid ons flink intimideren, ons boos maken, frustreren of nog een reeks andere negatieve emoties opwekken, die geen van alle helpen bij het verbeteren van onze gezondheid.
Vertrouwen en zelf-verzekerdheid zijn goede eigenschappen voor een arts. We willen weten dat onze artsen overtuigd zijn omtrent hun werk en dat ze positief zijn met betrekking tot hun mogelijkheden om ons te helpen. Maar wijze patiënten begrijpen dat er geen ruimte is voor arrogantie, narcisisme of hovaardigheid van egotistische medische professionals. Hun gebrek aan respect voor onze noden en hun moeilijke persoonlijkheden zullen het partnerschap dat we moeten ontwikkelen in de weg staan, en we zullen de zorg die we van hen nodig hebben niet krijgen.
Hier volgen enkele ideëen voor het begrijpen, en dan omgaan met moeilijke artsen:
Een Groot Ego is een Dekmantel
Psychologen zullen je vertellen dat wanneer iemand die arrogant of superieur doet, dit is omdat hij/zij zelfvertrouwen mist. In plaats van zich superieur te voelen, voelt hij/zij zich eigenlijk inferieur. Dus gebruikt hij/zij intimidatie of verwaand handelen om dat gebrek aan zelfvertrouwen weg te moffelen. Op een schoolplein zou die dokter een pestkop zijn geweest. In een medische omgeving neemt de intimidatie van die pestkop de vorm van arrogantie aan.
Deze arts heeft een leven lang met zijn/haar persoonlijkheid doorgebracht en men zal het niet kunnen veranderen. Daarom heb je de keuze om het enerzijds te leren omzeilen of om een andere dokter te vinden.
Hoe weet je welke benadering te kiezen? Je kan beginnen met te bepalen hoe belangrijk die bepaalde arts is voor je. Zal het gaan om een lange-termijn relatie of een korte-termijn relatie? Heeft deze arts speciale kennis of vaardigheden die anderen niet hebben? Of zijn er andere dokters beschikbaar die je kunnen helpen zodat je deze niet moet tolereren?
Wordt vertrouwd met de stappen die nodig zijn om een nieuwe arts te vinden vooraleer je Dr. Arrogant simpelweg de laan uitstuurt.. Hoewel ik je graag zou willen vertellen om eenvoudigweg een andere dokter te zoeken, is dit veel makkelijker gezegd dan gedaan in de gezondheidszorg (eerste-lijn of specialisten).
Hoe een Werk Relatie Ontwikkelen met een Arrogante of Egotistische Arts
Als je beslist bij zo’n dokter te blijven of gelooft dat je in staat zal zijn om een relatie op te bouwen, volgen hier enkele stappen die je kan nemen om de effekten van de moeilijke aspekten van zijn/haar persoonlijkheid te verminderen:
* Ten eerste moet je begrijpen dat dit individu niet enkel zal ontkennen dat hij/zij egotistisch is, hij/zij zal ook ontkennen dat hij/zij een pestkop is of een minderwaardigheidscomplex heeft. In werkelijkheid heeft hij/zij die persoonlijkheid ontwikkeld omdat het zijn/haar doelstellingen dient; mensen zijn zo geïntimideerd dat ze niet proberen om hem/haar beter te leren kennen. Hij/zij wil niet aangenaam, vriendelijk of beminnelijk zijn omdat mensen anders zouden ontdekken hoe inferieur hij/zij eigenlijk is.
* Wetende dat hij/zij niet vriendelijk wil zijn, probeer niet om hem/haar tot vriend te maken. Je doel moet eenvoudigweg zijn die intimiderende kantjes aan de relatie weg te werken zodat je de hulp krijgt die je nodig hebt.
* Erken dat deze moeilijke persoonlijkheid geen echte weerspiegeling is van zijn/haar mogelijkheden als arts. Hij/zij is, of is geen goede zorgverlener, in staat om tegemoet te komen aan je medische noden. Hij/zij kan overkomen als de beste chirurg / cardioloog / of om ’t even welke andere ‘-ist’ of ‘-loog’ die er is, en misschien is hij/zij dat. Maar misschien is hij/zij dat niet. Je zal moeten zoeken om te ontdekken of hij/zij je echt kan helpen of dat zijn/haar arrogantie de zwakheden in zijn mogelijkheden moet toedekken.
* Ironisch genoeg kan het zijn dat deze dokter’s minderwaardigheidscomplex eigenlijk in je voordeel uitdraait. Als je een moeilijke ziekte hebt of raadselachtige symptomen, en hij/zij kan je helpen of je diagnose-mysterie oplossen, ‘bewijst’ dat zijn/haar superieuriteit. Zijn/haar succes als je arts helpt hem/haar over zijn/haar minderwaardigheid heen.
* Onthou echter dat communicatie tussen jullie beiden kritiek is; wees er dus zeker van dat zijn/haar ego je mogelijkheid om te communiceren over de belangrijke aspekten van je ziekte of aandoening niet verhindert.
* Deze arts zal denken dat alles wat hij/zij je vertelt juist is of het beste antwoord. Als het aankomt op de aspekten van een wijze patient (stellen van slimme vragen of delen van informatie die je hebt geleerd over je diagnose of behandel-opties), weet dan dat Dr. Arrogant weerstand zal bieden aan de discussie, je zal negeren of boos zal worden.
Als dat gebeurt, probeer dan de conversatie glad te strijken door te zeggen dat je begrijpt wat hij/zij je heeft uitgelegd, dat je weet dat jullie beiden hetzelfde doel hebben – het verbeteren van je gezondheid – en dat hij/zij een ‘win-win’ situatie voor jullie allebei kan creëeren door deze bijkomende informatie uit te leggen. Laat je niet intimideren! Maar weet dat je deze moeilijke persoon op een andere manier zal moeten benaderen om zijn/haar ego langs te kant te schuiven.
* Als je een probleem tegenkomt betreffende je behandeling (bijvoorbeeld: het medicijn dat je werd voorgeschreven werkt niet goed), verzeker je er dan van het probleem zo objectief mogelijk te verwoorden. Een intimidator zal proberen het voor te stellen alsof de fout bij jou, de patient, ligt. Hem/haar vertellen dat je een probleem hebt, zal bij hem/haar overkomen alsof je hem beschuldigt van het maken van een fout; dus je zal deze scherpe kantjes ook moeten afvijlen.
Het belangrijkste aspekt van de relatie met deze arts is dat je hard zal moeten werken om zeker te zijn dat je de vragen kan stellen die je moet stellen, de antwoorden krijgt die je nodig hebt, en de aandacht en de dienstverlening krijgt die je verdient. Mocht de persoonlijkheid van deze dokter in de weg komen te zitten van de verbetering van je gezondheid, kan je hem/haar rapporteren aan je plaatselijke instanties of de federale licentie-raad voor gezondheidsprofessionals. Recente studies hebben een correlatie aangetoond tussen arrogantie, onaangename houding en medische fouten. Eens je je beter of sterker voelt, kan je kiezen om een rol te spelen bij het verwijderen van dergelijke types van ego’s uit de gezondheidszorg.
Referenties:
Institute for Safe Medication Practices: http://www.ismp.org/pressroom/PR20080319.pdf
‘Managing disruptive physician-behaviour – Impact on staff relationships and patient care’ in NEUROLOGY (2008.) 70:1564-1570; Alan H. Rosenstein, MD, MBA and Michelle O’Daniel, MHA, MSG: http://www.neurology.org/cgi/content/abstract/70/17/1564
bron: http://www.about.com/ door Trisha Torrey
“Als men al niet begrijpt wat ME/CVS precies inhoudt, dan snapt men ook niet hoe we het met deze rotziekte kunnen uithouden.” door Catryn V.
donderdag 11 november 2010
Scientism is the ennemy of science. Unfortunately most doctors are infected.
Dag 276 Embryo
Mijn volgende job wordt er eentje met een kristallen bol en een stel wierookkaarsen. Wat ik vannacht heb gedroomd, tart alle verbeelding. Namelijk, de conceptie en geboorte van mijn man en zijn tweelingzus.
Samen met mijn man liep ik rond in een grote donkere ruimte, zo groot als een kamer. Er zat een embryo in een soort van vochtzakje en DNA materiaal transfereerde van moeders en vaders cellen naar de cel. “Dit is science fiction!”, riep ik nog tegen hem. Zelfs David Attenborough maakt zo geen films!
De tijd tikte door en we moesten allerlei overlevingstesten doen. We sprongen op roze zachte luchtkussens (de baarmoederwand) en alles liep redelijk vlot. De allerlaatste test was een soort waterkrachtcentrale waar we doorheen moesten. Ik besloot als eerste te gaan.
Het was een donkere smalle waterval-achtige afdaling en ik stikte haast. Aan het oppervlak scheen er een duidelijk wit licht.
Ik was terechtgekomen in een zaal vol (aziatische) mensen en hield plots twee miniscule graatmagere pasgeboren babies in mijn armen. Een oudere darme van +/- 65 jaar stond naast me. Ongeduldig wachtte ik op (mijn man) die nu ook uit de waterval had moeten komen.
De groep mensen fluisterden dat hij verdronken was, zijn longen hadden het niet gehouden. Ik huilde tot iemand me op een bord aan de muur wees; “God is overal”. Ik begreep toen dat zijn ziel in de ruimte aanwezig was en dat ik geen tranen meer diende te laten.
In werkelijkheid is mijn man bijna gestorven tijdens zijn geboorte, hij zag helemaal blauw. Zijn tweelingszus was inderdaad graatmager, ze paste enkel in een sok.
Mijn rol in de droom is drieledig. Enerzijds zit ik in de rol van de tweelingzus, dan weer in de rol van zijn moeder, dan weer in de rol van iemand die zijn partner verliest? Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat mijn man tijdens zijn geboorte de ziel heeft gekregen van iemand die pas verdronken was.
Wat de dagorde betreft, deze bizarre droom besproken met mijn schoonmoeder. Dan een tweetal uurtjes geslapen tot lunchtijd. Je zal mij nooit horen zeggen dat ik moe word van dat brave mens tenzij ze begint te zagen. Doet ze hoe langer hoe minder trouwens.
Boodschappen, lunch, rit naar de tekenacademie en dan weer enkele uren platliggen. Terloops aan de tekenjuf gevraagd of ze vanaf heden minder wil roepen tegen de kinderen. Daar hield mijn kind niet zo van. Ze reed zichzelf even vast door te zeggen dat geen enkel kind daarvan hield. Aha! Zelfinzicht. Dat werkte geweldig volgens de zoon achteraf bekeken. Ze was poeslief.
Temp 36,9 bij slapengaan
Samen met mijn man liep ik rond in een grote donkere ruimte, zo groot als een kamer. Er zat een embryo in een soort van vochtzakje en DNA materiaal transfereerde van moeders en vaders cellen naar de cel. “Dit is science fiction!”, riep ik nog tegen hem. Zelfs David Attenborough maakt zo geen films!
De tijd tikte door en we moesten allerlei overlevingstesten doen. We sprongen op roze zachte luchtkussens (de baarmoederwand) en alles liep redelijk vlot. De allerlaatste test was een soort waterkrachtcentrale waar we doorheen moesten. Ik besloot als eerste te gaan.
Het was een donkere smalle waterval-achtige afdaling en ik stikte haast. Aan het oppervlak scheen er een duidelijk wit licht.
Ik was terechtgekomen in een zaal vol (aziatische) mensen en hield plots twee miniscule graatmagere pasgeboren babies in mijn armen. Een oudere darme van +/- 65 jaar stond naast me. Ongeduldig wachtte ik op (mijn man) die nu ook uit de waterval had moeten komen.
De groep mensen fluisterden dat hij verdronken was, zijn longen hadden het niet gehouden. Ik huilde tot iemand me op een bord aan de muur wees; “God is overal”. Ik begreep toen dat zijn ziel in de ruimte aanwezig was en dat ik geen tranen meer diende te laten.
In werkelijkheid is mijn man bijna gestorven tijdens zijn geboorte, hij zag helemaal blauw. Zijn tweelingszus was inderdaad graatmager, ze paste enkel in een sok.
Mijn rol in de droom is drieledig. Enerzijds zit ik in de rol van de tweelingzus, dan weer in de rol van zijn moeder, dan weer in de rol van iemand die zijn partner verliest? Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat mijn man tijdens zijn geboorte de ziel heeft gekregen van iemand die pas verdronken was.
Wat de dagorde betreft, deze bizarre droom besproken met mijn schoonmoeder. Dan een tweetal uurtjes geslapen tot lunchtijd. Je zal mij nooit horen zeggen dat ik moe word van dat brave mens tenzij ze begint te zagen. Doet ze hoe langer hoe minder trouwens.
Boodschappen, lunch, rit naar de tekenacademie en dan weer enkele uren platliggen. Terloops aan de tekenjuf gevraagd of ze vanaf heden minder wil roepen tegen de kinderen. Daar hield mijn kind niet zo van. Ze reed zichzelf even vast door te zeggen dat geen enkel kind daarvan hield. Aha! Zelfinzicht. Dat werkte geweldig volgens de zoon achteraf bekeken. Ze was poeslief.
Temp 36,9 bij slapengaan
woensdag 10 november 2010
Dag 275 Zandzakken
Het ellendige zieke gevoel is weg en gelukkig maar want er staat veel op het programma: banden laten vervangen, brief typen voor oma, opa helpen met de pc, naar de post en de apotheker. Als ik het zo lees, moet ik er haast om lachen.
Tot de middag in bed gelegen, tegen dan voldoende opgeladen om mijn opdrachten te volbrengen. Oma liet me haast niet meer naar huis rijden na afloop, zag dat het even teveel was geweest.
Tussen 16 en 18 in bed gelegen om te rusten en hop, de jongste gaan afhalen bij een vriendin. Koken was een ander paar mouwen. De pubers lagen als zandzakken voor de tv en staken geen poot uit ondanks mijn smeekbeden.
Hubby kwam pisnijdig thuis, ik vermoed wegens de uitstekende dienstverlening bij het spoor, de gietende regen en de aanblik bij mijn stuntelige pogingen om iets deftigs te koken of was het de honger?
“Ik moet de tijd soms liggend doorbrengen, daar staat vaak niemand bij stil.” door Catryn V
Tot de middag in bed gelegen, tegen dan voldoende opgeladen om mijn opdrachten te volbrengen. Oma liet me haast niet meer naar huis rijden na afloop, zag dat het even teveel was geweest.
Tussen 16 en 18 in bed gelegen om te rusten en hop, de jongste gaan afhalen bij een vriendin. Koken was een ander paar mouwen. De pubers lagen als zandzakken voor de tv en staken geen poot uit ondanks mijn smeekbeden.
Hubby kwam pisnijdig thuis, ik vermoed wegens de uitstekende dienstverlening bij het spoor, de gietende regen en de aanblik bij mijn stuntelige pogingen om iets deftigs te koken of was het de honger?
“Ik moet de tijd soms liggend doorbrengen, daar staat vaak niemand bij stil.” door Catryn V
Dag 274 Lekke band
Bweerk, belabberd deze voormiddag. Ik heb de dosis LDN gisteravond verhoogd. De temperatuur was nu al een paar dagen stabiel en verder geen rare verschijnselen. Dat leek me een ideaal moment.
Schijnbaar uitgewiste slechte herinneringen aan ellendig ziekzijn, duiken plots weer op. Verstopt in een geheime lade van het geheugen. En gelukkig maar dat wij zo functioneren want tastbare herinneringen zouden ondragelijk zijn voor ieder mens. Wat overblijft is de emotionele beladen herinnering. Die slaat op zijn beurt weer fysieke wonden bij sommigen. Er zijn mensen die ondanks tragische omstandigheden, er toch het beste van kunnen maken in het leven.
Neem nu die vriendin van me. Tweemaal getrouwd, tweemaal weduwe na telkens amper 4 jaar. Telkens een klein kind bij iedere partner. Eerste echtgenoot verongelukt, tweede vermoord. Tussen de twee huwelijken hersteld van een vergevorde baarmoederkanker ... en dus moeder geworden na haar 40ste levensjaar zonder medische interventie. Ik ken geen opgewekter en levenslustiger persoon. Ze heeft een fenomenale veerkracht na elke tegenslag. Ze is een inspiratiebron voor velen.
Na 14 uur kan ik uit bed, het ergste lijkt voorbij. Een vreemde prikkel in de huid alsof ik in de brandnetels heb gelegen. Na anderhalf uur is mijn motor opgewarmd maar blijkt de auto een lekke band te hebben. Niet meer te repareren zegt de monteur, helemaal versleten tot op de draad.
Nog meer kilometers. Vervolgens rijden hubby en ik naar de tapijtwinkel. Biolijm voor traplopers bestaat niet. Wachten tot ze er eentje uitvinden dan maar?
We vieren de verjaardag van één van de pubers vandaag. Ik lig lekker in de auto terwijl hubby taart gaat kopen. Elke stap die ik uitspaar vandaag, is er één gewonnen!
Mijn humeur is om op te schieten tegen de avond. De sfeer van feesten en parties is duidelijk nog niet aan mijn besteed. Ik verknal het een beetje. Zucht.
Schijnbaar uitgewiste slechte herinneringen aan ellendig ziekzijn, duiken plots weer op. Verstopt in een geheime lade van het geheugen. En gelukkig maar dat wij zo functioneren want tastbare herinneringen zouden ondragelijk zijn voor ieder mens. Wat overblijft is de emotionele beladen herinnering. Die slaat op zijn beurt weer fysieke wonden bij sommigen. Er zijn mensen die ondanks tragische omstandigheden, er toch het beste van kunnen maken in het leven.
Neem nu die vriendin van me. Tweemaal getrouwd, tweemaal weduwe na telkens amper 4 jaar. Telkens een klein kind bij iedere partner. Eerste echtgenoot verongelukt, tweede vermoord. Tussen de twee huwelijken hersteld van een vergevorde baarmoederkanker ... en dus moeder geworden na haar 40ste levensjaar zonder medische interventie. Ik ken geen opgewekter en levenslustiger persoon. Ze heeft een fenomenale veerkracht na elke tegenslag. Ze is een inspiratiebron voor velen.
Na 14 uur kan ik uit bed, het ergste lijkt voorbij. Een vreemde prikkel in de huid alsof ik in de brandnetels heb gelegen. Na anderhalf uur is mijn motor opgewarmd maar blijkt de auto een lekke band te hebben. Niet meer te repareren zegt de monteur, helemaal versleten tot op de draad.
Nog meer kilometers. Vervolgens rijden hubby en ik naar de tapijtwinkel. Biolijm voor traplopers bestaat niet. Wachten tot ze er eentje uitvinden dan maar?
We vieren de verjaardag van één van de pubers vandaag. Ik lig lekker in de auto terwijl hubby taart gaat kopen. Elke stap die ik uitspaar vandaag, is er één gewonnen!
Mijn humeur is om op te schieten tegen de avond. De sfeer van feesten en parties is duidelijk nog niet aan mijn besteed. Ik verknal het een beetje. Zucht.
Dag 272 0,750 mg
Weinig boeiends te vertellen. Slapen, liggen, lezen, schrijven. Pas tegen de late namiddag eruit maar wel fris genoeg om samen de verjaardagstaart van hubby te gaan kopen.
Vervolgens bij oma voor de vit B12 spuit. Dat nieuwe merk is minder pijnlijk, zoveel is duidelijk.
Terug gaan liggen in bed om te recupereren tot diner. De taart heeft gesmaakt!
We slikken de NAC vanaf nu ’s avonds, eens zien of dat iets verandert.
Temp 36,3 bij opstaan en 36,4 bij slapen.
Dosis LDN verhoogd, ik neem nu 0,750 mg.
Vervolgens bij oma voor de vit B12 spuit. Dat nieuwe merk is minder pijnlijk, zoveel is duidelijk.
Terug gaan liggen in bed om te recupereren tot diner. De taart heeft gesmaakt!
We slikken de NAC vanaf nu ’s avonds, eens zien of dat iets verandert.
Temp 36,3 bij opstaan en 36,4 bij slapen.
Dosis LDN verhoogd, ik neem nu 0,750 mg.
PEM
De ME/CVS specialisten en zieken zijn erover eens dat Post Exertionele Malaise (PEM) de kern is van de ziekte.
Verschiet niet maar bij het hoogste orgaan dat zogezegd de wereldgezondheid in het oog moet houden, met name het Center of Disease Controle (CDC) overweegt om net dit criterium uit de definitie te schrappen!
En dan zeggen ze dat wij gedragstherapie nodig hebben ...
Hebben deze wetenschappers al eens onderzoek gedaan naar hun eigen bureaucratie of is dat een basisvereiste bij de aanwerving van hun personeel?
Verschiet niet maar bij het hoogste orgaan dat zogezegd de wereldgezondheid in het oog moet houden, met name het Center of Disease Controle (CDC) overweegt om net dit criterium uit de definitie te schrappen!
En dan zeggen ze dat wij gedragstherapie nodig hebben ...
Hebben deze wetenschappers al eens onderzoek gedaan naar hun eigen bureaucratie of is dat een basisvereiste bij de aanwerving van hun personeel?
Abonneren op:
Posts (Atom)