Google Website Translator Gadget

woensdag 27 april 2011

Dag 414 Black out

De wekelijkse afspraak bij de judoles vergeten. Een vriendin belt me op maar begrijpt er niets van. “Hoe kan je zoiets vergeten?” Ik laat het niet aan mijn hart komen. Als ze zelf ooit dementieverschijnselen krijgt, zal ze misschien aan deze dag denken. Het was een zwart gat, one of the many.

Dag 413 NIH workshops

De online workshop van de NIH is verplichte kost vandaag. Mijn hersenen zijn niet gewoon om bewegende beelden te bekijken maar het is geen drukke actiefilm. Rustige wetenschappers op de spreekstoel en spraaksoftware die alles registreert en uitzendt via ondertiteling.


Elke specialist communiceert zoveel zinnige informatie dat het onmogelijk is om nota’s te nemen. Vast staat dat er geen ziekte ter wereld is die zoveel specialisten samenbrengt, dat men subgroepen moet gaan definiĆ«ren bij de patienten, dat er hoog nood is aan nieuwe definiĆ«ring van wat een biomarker is en welke deze dan zijn, dat genoom sequencing een onontgonnen gebied is en betaalbaar voor wetenschappelijk onderzoek.

Dag 412 Bloemkolen

De overuren aan mentale inspanning beginnen hun vruchten af te werpen. Er groeien bloemkolen van klieren onder de oksels. De nevel hangt deze ochtend nog in mijn hoofd en mijn computer vertoont ook inspanningsintolerantie. Hij vertraagt aanzienlijk. Even later verschijnt het symbooltje dat het virtuele geheugen te beperkt is.


Tiens, dat klinkt een beetje zoals bij mij. Er zit maar een ding op. De boel scannen en dan alle overbodige rommel deleten. Ah, konden wij dat ook maar doen. Met een eenvoudige klik onze body screenen en alle ziektemakers verwijderen, fragmenteren en voor de eeuwigheid in de virtuele vuilbak gooien. Een uurtje later is de laptop weer up en running. Een medische revolutie ligt hopelijk in de creatieve kronkels van een briljante wetenschapper. Er is nog toekomst!

Dag 411 Zwart gat

De geest blijft relatief helder en ik zet me aan mijn project. Het kost me wat moeite om de draad van gisteren op te pikken. Waar was ik gebleven en wat wilde ik bereiken? Zo snel als een gedachte binnenkomt, zo snel is ze weer verdwenen in een zwart gat. Menig briljante ingeving is erdoor opgeslokt.


Mijn bed is omgetoverd tot een bureau. Aan de ene kant liggen stapels papieren en nota’s, aan de andere kant lig ik ondersteund door kussens te tokkelen op mijn laptop. Op de grond naast me een fles water, meer papier en boeken. Een thermometer om de pieken te registereren.

Mijn buikspieren doen nu ook pijn zoals armen en benen dat altijd doen. Veel sit-ups zijn er nochtans niet aan te pas gekomen.

Dag 410 Recuperatie verkort

Ik had me aan de klap van de week verwacht na de lenteschoonmaak van dit weekend. Niet dus. De low dose naltrexone verkort duidelijk de recuperatie na inspanning op termijn!

Ik verzamel informatie voor mijn project. Zolang ik het liggend uitvoer, blijft het lichaam functioneren. Mijn dysautonomie hou ik onder controle door de dag grotendeels liggend door te brengen.

Dag 409 Oplosmiddel

Geen gekke dingen doen na gisteren. De pijn in de bovenbenen is sterk aanwezig alsof ze levend weggevreten worden door een oplosmiddel. We blijven in bed om de spieren te sparen. Geen griepachtige of zware dysautonomie symptomen ditmaal. Komt goed uit want ik heb leesplannen. Dat gaat niet met pudding in je hoofd.

Dag 408 Lenteschoonmaak

Stralend weer voor een lenteschoonmaak. Als dat lijf nu eens mee wilde werken, was die rommel in de schuur op een weekend de deur uit. Nu kan je er amper een voet binnenzetten. De conditie was de afgelopen week afschuwelijk maar sinds gisteren lijkt het spook in de nacht verdwenen. Ik breek me er het hoofd niet meer over. Het is eigen aan een virale aandoening, it comes and it goes. Dus het is even weg.


De schuur gaat er (deels) aan vandaag. Met trage bewegingen verplaats ik houten plankjes, tuingerief, dozen prullaria, ... tot hubby anderhalf uur later komt kijken en beslist mee te werken. Tegen dan sta ik verstijfd en in total slow motion aan te geven wat in de vuilbak moet en wat niet. Delegeren gaat me goed af. Zo gaat die schuur nog opgeruimd geraken.

Dag 407 Moet er nog zand zijn?

Vandaag komt er een vriendje spelen. Het is prachtig weer en de zandbak wordt bovengehaald. Mijn oudste zoon weigert mee te gaan om zandzakjes te gaan halen in de winkel. Zucht, ik had het beloofd aan de kleintjes.


Met trillende armen til ik de loodzware zakjes in de winkelkar. Het karretje is haast niet te controleren op de parking. Ik ram net geen geparkeerde auto’s. Met een laatste krachtinspanning gaan ze in de kofferbak. Het duurt even voor ik weer achter het stuur kan om huiswaarts te keren. Gelukkig wil de zoon ze wel uit de auto halen bij terugkeer.

maandag 25 april 2011

Vaccine Researcher Indicted for Fraud


According to CNBC, “Paul Thorsen, the principal coordinator of multiple studies funded by the CDC used to deny a vaccine/autism link was indicted April 13th on thirteen counts of fraud and nine counts of money-laundering. The charges relate to funding for work he conducted for the CDC which claimed to disprove associations between the mercury-based vaccine preservative, thimerosal, and increased rates of autism.” This was first reported by the consumer group, SafeMinds.

I remember when these studies came out. They came out in rapid-fire succession just after previously-released studies began to show there was a link between autism and mercury-preserved vaccines. I was not surprised that the Thorsen articles came out so fast as Big Pharma had to do something to quiet the growing complaints about mercury in vaccines.

Do I think that mercury-containing vaccines cause autism? Before I answer that, let me state a few points. I believe there is no justification for ever injecting in any living being the third most toxic element known to mankind. As the wise man Forrest Gump said, “Stupid is as stupid does.” What do you expect will happen when you inject a known neurotoxin, in large amounts, to a small baby?

I have no doubt that mercury toxicity, in large part from vaccines, is probably one factor responsible for the rapid rise of autism. Even if mercury is not one of the underlying causes of autism, common sense as well as biochemical sense would dictate that mercury exposure is not a good idea. In fact, mercury toxicity is a common problem in many of the patients that I see. However, in our toxic world, there are many other items we are exposed to on a daily basis that can also disrupt the normal neurological development in a newborn such as lead, arsenic, nickel, cadmium and bromine.

What can you do? Number one; don’t let anyone inject mercury in your body. Most of the flu vaccines still have mercury in them; they should be avoided. Next, don’t let any dentist put a mercury filling in your mouth. Any dentist that still defends the use of mercury does not understand biochemistry and does not deserve your business. Next, eat a healthy diet free of pesticides and other chemicals that are harmful to your body. Finally, take the appropriate supplements to ensure that your detoxification pathways are optimally functioning.

Which supplements should you take? There are many items that aid the detoxification pathways including vitamins C and E, alpha lipoic acid, magnesium and glutathione.

Bron: http://drdavidbrownstein.blogspot.com/

zondag 17 april 2011

Waarom vitamine D ontsteking remt

Vitamin D: the alternative hypothesis.


Autoimmun Rev. 2009 Jul;8(8):639-44. Epub 2009 Feb 12.

Albert PJ, Proal AD, Marshall TG.

Weill Cornell Medical College, New York, NY 10065, USA. paa2013@med.cornell.edu

Abstract

Early studies on vitamin D showed promise that various forms of the "vitamin" may be protective against chronic disease, yet systematic reviews and longer-term studies have failed to confirm these findings. A number of studies have suggested that patients with autoimmune diagnoses are deficient in 25-hydroxyvitamin D (25-D) and that consuming greater quantities of vitamin D, which further elevates 25 D levels, alleviates autoimmune disease symptoms.
 
Some years ago, molecular biology identified 25 D as a secosteroid. Secosteroids would typically be expected to depress inflammation, which is in line with the reports of symptomatic improvement. The simplistic first-order mass-action model used to guide the early vitamin studies is now giving way to a more complex description of action. When active, the Vitamin D nuclear receptor (VDR) affects transcription of at least 913 genes and impacts processes ranging from calcium metabolism to expression of key antimicrobial peptides. Additionally, recent research on the Human Microbiome shows that bacteria are far more pervasive than previously thought, increasing the possibility that autoimmune disease is bacterial in origin. Emerging molecular evidence suggests that symptomatic improvements among those administered vitamin D is the result of 25-D's ability to temper bacterial-induced inflammation by slowing VDR activity. While this results in short-term palliation, persistent pathogens that may influence disease progression, proliferate over the long-term.