Onverklaarde bot- en spierpijn
Fibromyalgie of gewoon een vitamine D-gebrek in de winter?
In Nederland zijn er veel patiënten die elke dag een niet te verklaren bot- en spierpijn hebben. Vaak wordt de diagnose fibromyalgie of chronische vermoeidheid gesteld. Maar er zou, vooral in de wintermaanden, sprake kunnen zijn van symptomen van een gewone gebreksziekte: van vitamine D. Immers, vitamine D wordt in de huid aangemaakt bij voldoende zonlicht. In de winter is de zon te zwak om van enige betekenis te zijn voor de vitamine D-aanmaak.
Een schatting van het aantal gevallen fibromyalgie in Nederland is moeilijk te geven. De Blécourt stelt in haar proefschrift dat een vergelijking tussen de verschillende studies erg moeilijk is, aangezien de studieopzet telkens anders is. De studies die zij in ogenschouw heeft genomen wijzen op fibromyalgie bij 0,7% - 11,2% van de bevolking. Het aantal gevallen met onverklaarde bot- en spierpijn is waarschijnlijk vele malen groter. Maar er is mogelijk ook een rol weggelegd voor vitamine D in deze problematiek.
Fibromyalgie
De hoofdkenmerken van fibromyalgie zijn pijn, vermoeidheid en slaapstoornissen. De pijn wordt vaak ervaren als – naast de pijn zelf - stijfheid en moeheid in de spieren rond de gewrichten. Soms is moeheid het meest in het oog springende symptoom. Gebrek aan energie, spiermoeheid en verlies van uithoudingsvermogen zijn typische karakteristieken. De fibromyalgiepatiënt heeft vaak problemen met traplopen en het doen van eenvoudige huishoudelijke karweitjes. Daarnaast worden soms buikpijn en darmstoornissen gesignaleerd. Deze worden gediagnosticeerd als geïrriteerd darmsyndroom (IBS; irritable bowel syndrome).
De symptomen van het chronisch vermoeidheidssyndroom (ME) lijken erg op die van fibromyalgie. Het verschil zit hem vooral in het feit dat de ME-patiënten vaak een virale besmetting lijken te hebben gehad al ver voordat de symptomen zich voordeden. Bij hen is de pijn ook minder uitgesproken en ligt de nadruk vooral op de vermoeidheid.
Vitamine D-gebrek: osteomalacie
Osteomalacie is de klassieke vitamine D-gebreksziekte. Bij kinderen wordt deze Engelse ziekte of rachitis genoemd. De typische kenmerken zijn sluipende pijnen en pijnen, beginnend in het lumbale ruggenmerg (= lende, het lage deel van de wervelkolom; red. DNUA) en dijen en later zich uitspreidend naar armen en ribben. Het is een symmetrische, niet-uitstralende pijn en gaat gepaard met gevoeligheid van de botten. De spieren in bovenbenen en bovenarmen zijn zwak en de persoon in kwestie heeft moeite met trappen lopen en het opstaan vanuit de hurkpositie.
In 2003 verscheen een artikel in de Proceedings of the Mayo Clinic waaruit bleek dat een tekort aan vitamine D een belangrijke oorzaak was van onverklaarde spier- en botpijn. De studie vond plaats in de Amerikaanse staat Minnesota. Deze staat ligt op ongeveer dezelfde breedtegraad als het Italiaanse Turijn. Ongetwijfeld is het daar in de winter kouder, maar in de zomer is er voor de mensen genoeg zon om aan voldoende vitamine D te komen.
Uit deze studie onder 150 kinderen en volwassenen met onverklaarde spier- en botpijnen bleek dat bijna alle proefpersonen (93%) een tekort aan vitamine D hadden. Alle donkergekleurde deelnemers hadden een tekort. Bij 28% was er sprake van een ernstig tekort. Deze ernstige deficiënties werden vooral gevonden onder de jongere personen. De onderzoeker dr. Gregory Plotnikoff stelt dat de patiënten met onverklaarde pijn altijd moeten worden onderzocht op een vitamine D-tekort en dan hiervoor adequaat moeten worden behandeld door ze voldoende vitamine D te geven.
De vitamine D-deskundige dr. Michael Holick noemt in zijn boek 'The UV advantage' een eenvoudig testje dat in de richting wijst van een vitamine D-tekort. Druk met de wijsvinger op het borstbeen. Als de persoon ineenkrimpt van de pijn, dan duidt dat op osteomalacie.
Darmstoornissen
Darmstoornissen zijn tamelijk aspecifiek en het is niet altijd even gemakkelijk om de oorzaak ervan vast te stellen. Ze worden wel gesignaleerd bij fibromyalgie én kunnen een gebrek aan vitamine D tot gevolg hebben vanwege een verstoring van de absorptie (= opname; red. DNUA). Een gebrek aan de vitamine kan op zijn beurt weer bijdragen aan darmstoornissen.
Het type darmziekte dat bij fibromyalgie wordt waargenomen wordt meestal gediagnosticeerd als IBS (Irritable Bowel Syndrome). De symptomen lijken evenwel veel op de ernstiger darmziekte IBD (Inflammatory Bowel Disease) met de belangrijkste vertegenwoordigers colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn. De eerste is vaak een voorstadium van de tweede.
Van IBD is bekend dat door een verminderde absorptie van voedingsstoffen er een vitamine D-gebrek kan optreden. Dit werkt weer in de hand dat spier- en botpijnen kunnen optreden als gevolg van een tekort aan deze vitamine. Bovendien kan vitamine D mogelijk helpen bij de vermindering van de symptomen van IBD, want door een tekort neemt de kans op een verdere ontwikkeling van IBD toe. Dat bleek uit een studie met muizen. Dieren met een vitamine D-tekort kregen ernstige diarree met de dood als gevolg. Wanneer ze extra vitamine D kregen, werd de voortgang van IBD gestopt en verdwenen langzamerhand de symptomen.
Meting van vitamine D-status
Het aantal mensen dat in een land als Nederland een vitamine D-tekort heeft moet niet worden onderschat. In Engeland, met een vergelijkbaar klimaat als in Nederland, liet onderzoek zien dat een kwart van de volwassenen in de winter een tekort aan vitamine D heeft.
Wanneer een patiënt onverklaarde bot- en/of spierpijn heeft of symptomen die lijken op fibromyalgie, dan is het niet uitgesloten dat een tekort aan vitamine D in het spel is. Vooral als zonlicht of een zonnebank verlichting brengt of de symptomen juist in de winter erger zijn dan in de zomer, kan een osteomalacie vermoed worden. Een bepaling van de vitamine D-metaboliet 25-hydroxyvitamine D (25(OH)D) in serum kan in elk ziekenhuislaboratorium worden uitgevoerd en geeft een goede indicatie van de vitamine D-status.
Volgens de vitamine D-deskundige dr. Reinhold Vieth moeten de waarden boven de 75 nmol/l liggen. Dit is de concentratie die aan de bovenkant ligt van de 'normale' referentiewaarden bij personen in gematigde klimaatzones zoals Nederland. Aan ouderen wordt door hem inmiddels aangeraden serumwaarden voor 25(OH)D na te streven hoger dan 75 nmol/l, overeenkomend met een inname van 3000 IE vitamine D per dag. Bij waarden onder 25 nmol/l kan er gesproken worden van een uitgesproken tekort aan vitamine D.
Waarden boven 75 nmol/l kunnen in Nederland in de winter bij lange na niet gehaald worden met de 200 IE die het Voedingscentrum als ADH propageert. In tegenstelling tot wat lang is gedacht, hoeft men voor toxische verschijnselen van vitamine D niet bang te zijn. In de wetenschappelijke literatuur wordt een indicatie gegeven voor de toxiciteit van vitamine D bij serumwaarden voor 25(OH)D van boven 500 nmol/l, overeenkomend met een dagelijkse inname van 20.000 IE per dag.
20.000 IE door de zon
In de zomer kan het lichaam een voorraad vitamine D opbouwen, die van nut kan zijn in perioden wanneer het minder mooi weer is. Zonneschijn is de beste manier om het lichaam te voorzien van voldoende vitamine D door de aanmaak van de vitamine in de huid onder invloed van zonlicht. Wanneer iemand op een zonnige junidag ongeveer dertig minuten in zijn zwempak op het strand verblijft, dan wordt al 20.000 IE vitamine D aangemaakt. Een vitamine D-vergiftiging als gevolg van deze aanmaak in de huid is niet aan de orde, omdat een teveel vitamine D ook direct weer door de zon wordt vernietigd; het is dus een zelfregulerend mechanisme. Daarom is blootstelling van gezicht, armen en benen vaak al voldoende.
Hoe voldoende vitamine D te krijgen?
De problematiek rond een tekort aan vitamine D gaat meer en meer spelen naarmate de winter vordert. De eerder genoemde dr. Michael Holick stelt dat zonder supervisie van een arts gerust 2.000 IE vitamine D per dag genomen kan worden. Hiermee geeft hij aan dat het nogal meevalt met de opvatting dat vitamine D erg giftig is. Hij is van mening dat voor de meeste mensen een adequate inname minstens 1.000 IE is. Dikke mensen hebben meer vitamine D nodig, omdat zij in het onderhuidse vetweefsel relatief grote hoeveelheden opslaan die moeilijk vrijkomen.
De geëigende bronnen van vitamine D zijn vis en zuivelproducten. Zuivelproducten zijn niet toereikend om elke dag 1.000 IE vitamine D binnen te krijgen. Een glas melk levert ongeveer 100 IE vitamine D. Vis is wat dat betreft een betere bron. Honderd gram zalm levert ongeveer 450 IE en een even grote hoeveelheid haring 800 IE. Sardines uit blik (100 gram) geven 260 IE. De beste bron zou levertraan zijn, ware het niet dat dan een wel erg grote hoeveelheid vitamine A gelijktijdig wordt ingenomen. Eén eetlepel levert ongeveer 14.000 IE vitamine A en 1.400 IE vitamine D. Dat betekent dat voor een adequate vitamine D-voorziening de Nederlander is aangewezen op een voedingssupplement met alleen vitamine D.
Zelfs in Saoedi-Arabië rugpijn die met vitamine D-suppletie verbetert
Inwoners van Saoedi-Arabië met chronische pijn in de onderrug hebben vaak een vitamine D-tekort. Onderzoek toont aan dat suppletie met deze vitamine de pijn gemakkelijk kan verhelpen.
Aan het onderzoek deden 360 patiënten mee, waarvan 90 procent vrouwen, die al gedurende minimaal zes maanden pijn in hun onderrug hadden zonder dat dit een aanwijsbare reden had. De leeftijd van de patiënten varieerde van 15 tot 52 jaar. Met behulp van bloedspiegelbepalingen werd vastgesteld of er sprake was van een vitamine D-tekort.
Aan het begin van het onderzoek had 83 procent van de patiënten een groot tekort aan vitamine D. Na suppletie met vitamine D waren de symptomen van de patiënten met een vitamine D-tekort verbeterd. Van de totale groep had maar liefst 95 procent minder pijn na de suppletie.
In de gebieden waar een vitamine D-tekort vaak voorkomt, levert dit een grote bijdrage aan de bestrijding van chronische pijn in de onderrug. Vitamine D-suppletie is hiervoor een gemakkelijke oplossing.
Gert E. Schuitemaker
www.ortho.nl
Zie ook: www.nieuwlichtopvitamined.nl
zondag 20 maart 2011
Evidence based medicine
Onderzoeken en ook behandelingen zijn nog gebaseerd op beperkt natuurwetenschappelijk denken van oorzaak en gevolg. De herhaalbaarheid ervan in het laboratorium en de eis dat de uitkomst steeds weer hetzelfde moet zijn, gelden als belangrijke voorwaarden. De mens evenwel, is nu eenmaal geen laboratorium en daarmee ook niet te vergelijken. Bovendien zijn er, zoals bekend, buiten het laboratorium fenomenen die binnen het laboratorium niet kunnen worden nagebootst en/of verklaard.
Het begint al bij het ontstaan van de mens. Eicel en zaadcel smelten samen en de nieuwe cel deelt zich vervolgens herhaaldelijk. Op grond daarvan zou je kunnen menen, dat er uiteindelijk een groot aantal van dezelfde cellen ontstaat. Niets is minder waar! Op een bepaald moment gaan de cellen zich namelijk van elkaar onderscheiden en zien we spier-, bot-, bloedcellen, enzovoort, zich als vanzelf ontwikkelen. Dat elke cel de volledige genetische informatie van de persoon in wording in zich kan dragen valt nog te bevatten en is inmiddels ook bekend. Waarom echter op een zeker ogenblik cellen een bepaalde richting op gaan en zich specialiseren is nog steeds een vraag die niet beantwoord is.
Met elkaar weten we inmiddels wel veel, maar het lijkt erop dat we veel meer níet weten. Soms wíllen we het ook niet weten. Kennis wordt dan stelselmatig genegeerd of ontkend omdat het de vrucht is van empirie (ervaring) en niet van laboratoriumonderzoek of omdat het economisch belang zich ertegen verzet.
Bron: http://www.natuurlijk-welzijn.org/
Het begint al bij het ontstaan van de mens. Eicel en zaadcel smelten samen en de nieuwe cel deelt zich vervolgens herhaaldelijk. Op grond daarvan zou je kunnen menen, dat er uiteindelijk een groot aantal van dezelfde cellen ontstaat. Niets is minder waar! Op een bepaald moment gaan de cellen zich namelijk van elkaar onderscheiden en zien we spier-, bot-, bloedcellen, enzovoort, zich als vanzelf ontwikkelen. Dat elke cel de volledige genetische informatie van de persoon in wording in zich kan dragen valt nog te bevatten en is inmiddels ook bekend. Waarom echter op een zeker ogenblik cellen een bepaalde richting op gaan en zich specialiseren is nog steeds een vraag die niet beantwoord is.
Met elkaar weten we inmiddels wel veel, maar het lijkt erop dat we veel meer níet weten. Soms wíllen we het ook niet weten. Kennis wordt dan stelselmatig genegeerd of ontkend omdat het de vrucht is van empirie (ervaring) en niet van laboratoriumonderzoek of omdat het economisch belang zich ertegen verzet.
Bron: http://www.natuurlijk-welzijn.org/
dinsdag 15 maart 2011
Foto's protestmars 14 maart 2011
Als er mensen zijn die zich herkennen en deze foto verwijderd willen zien, geef me een seintje door op de reageer knop te klikken en ik doe het nodige.
Protestmars 14 maart 2011
Met deze manifestatie van patiënten staat de controverse over de ziekte ME/CVS opnieuw volop in de actualiteit. Het zijn niet de patiënten die daarvoor gezorgd hebben. Wel de overheid, de ziekenfondsen en sommige artsen van de KU Leuven die blijven volhouden dat de oorzaak ‘tussen de oren’ zit. De media spelen een belangrijke rol in dit alles, en helaas moeten we vaak vaststellen dat er rond deze ziekte oppervlakkige en soms ronduit slechte journalistiek bedreven wordt. Ook werden in het verleden patiëntenverenigingen gemanipuleerd en met zogenaamde subsidies gecorrumpeerd.
Het voorbije jaar hebben het Riziv en het Intermutualistisch Comité op aandringen van de CM twee artsen in eerste aanleg veroordeeld voor een uitzonderingsrechtbank. Uit mails en brieven waarover we beschikken blijkt dat de hele rechtszaak opgezet spel was en dat maanden voor het eerste onderzoek al vast stond dat beide artsen verder werken onmogelijk zou gemaakt worden. Een van die artsen werd ook nog eens voor de duur van twee jaar geschorst door de Provinciale Orde van Geneesheren. De dokters Anne Marie Uyttersprot en Francis Coucke hebben tegen deze veroordelingen beroep aangetekend. Twee andere hoogleraren worden op alle mogelijke manieren dwars gezeten en belasterd door hun collega’s.
Het is hoog tijd dat deze zaken goed onderzocht en aan de kaak gesteld worden.
Belangrijk is dat men weet dat het hem bij ME/CVS niet gaat om een wetenschappelijk meningsverschil tussen verschillende scholen maar om enorme financiële belangen van privé en sociale ziekteverzekeraars. Die weten dat ze – indien ME/CVS erkend en daadwerkelijk behandeld wordt en niet langer als een psychische aandoening gelabeld wordt - voor een tsunami van uitkeringen en tegemoetkomingen staan. Psychische aandoeningen zouden immers niet objectiveerbaar zijn. Ook dat is al lang achterhaald, maar binnen dit bestek gaan we daar even niet op in. Tenslotte nog dit: het gaat ook om een school van psychiaters die zich baseren op al lang achterhaalde psychoanalytische principes en die zien dat hun onwetenschappelijke speeltuin gesloten dreigt te worden.
Onderzoek van de beste en de grootste universiteiten heeft ondertussen afdoende bewezen dat ME/CVS geen ingebeelde of psychosomatische ziekte is.
“Ik hoop dat de controverse nu ophoudt en dat er verder geen middelen meer worden verspild aan de dwaze zoektocht naar één of ander mysterieus virus als oorzaak van CVS, ” zegt Prof. Dr. D. Blockmans , buitengewoon hoogleraar KU Leuven en kliniekhoofd Algemeen Inwendige Geneeskunde UZ Leuven. Deze professor werkt systematisch als expert voor verzekeringsmaatschappijen en werd vorig jaar in juni nog door de rechtbank in het ongelijk gesteld omdat hij zijn bevoegdheden als expert overschreed. Deze man noemt collega’s die hem tegenspreken kwakzalvers. Een andere dramatis persona is prof. Dr. Boudewijn Van Houdenhove, emeritus van de KU Leuven die als psychiater een heel eigen interpretatie geeft van de biopsychosociale theorie die er op neerkomt dat de patiënt zijn ziekte in stand houdt en zelfs verergert. Hij volgt daarin zijn Britse collega professor Simon Wessely die bedacht dat foutieve gedachten ME/CVS zo niet veroorzaken dan wel in stand houden. Alle uitgangspunten van de theorie van Dr. Wessely zijn inmiddels door wetenschappelijk onderzoek onderuit gehaald.
Helaas is Dr. Wessely niet alleen psychiater. Hij bekleedt namelijk ook een aantal belangrijke posities die hem veel macht geven om zijn ideeën uit te dragen en te beschermen. Dr. Wessely is ook en niet toevallig adviseur van de grootste verzekeringsholding ter wereld, hoofdredacteur van het blad Evidence Based Medicine en van de Engelse editie van ICD10, de tiende editie van de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems. Dr. Wessely heeft deze macht ook misbruikt. In 2004 heeft de Engelse minister voor Volksgezondheid toegegeven dat Dr. Wessely eigenhandig de classificatie van CVS als neuro-immunologische ziekte in de ICD10 heeft veranderd in een psychiatrische aandoening. Direct daarna zijn de CVS-dossiers van de NIH door de Engelse regering voor de eerstvolgende 70 jaar ontoegankelijk gemaakt. Dat er iets te verbergen valt is dus wel duidelijk. In België is de situatie gelijkaardig. Professor Van Houdenhove is hier de hoofdadviseur van het Riziv en van de ziekenfondsen. Alleen CGT/GET zou de patiënten helpen.
De feiten spreken voor zich, we zetten de onderzoeksresultaten over de effecten van CGT/GET bij ME/CVS patienten op een rijtje:
•Belgie 2006 - Onderzoek onder 808 patienten. Verslechtering 30%, verbetering 6%.
•Schotland 2007 – Enquete onder 400 patienten. Verslechtering 32%, verbetering 5%.
•Nederland 2009 – Enquete onder niet conform de criteria geselecteerde patienten. Verslechtering 30- 50%, verbetering 25- 30%.
•Nederland 2008 – Enquete onder 100 patienten (zelfde selectie). Verslechtering 38%, verbetering 30%
•Noorwegen 2009 – Studie onder 825 patienten. Verslechtering 80%
•Engeland 2010 – Enquete onder 4200 niet conform geselecteerde patienten . Verslechtering 56,5%.
Voor alle duidelijkheid: er worden wel een hoop onzinnige ‘therapieën’ aangeboden die de naam kwakzalverij verdienen. Maar daartegen treedt de overheid of de Orde niet op.
Voor de ME/CVS patiënten is dit een ramp.
Bij de meeste huisartsen en verzekeringssartsen is er geen enkele kennis over de biologische factoren van ME/CVS. Simpelweg omdat het daar via de officiële kanalen niet terecht komt. Patiënten worden dan ook daadwerkelijk in de steek gelaten.
Er worden veel diagnoses die behandelbaar zijn gemist. Wie chronisch moe is krijgt sowieso de diagnose ME/CVS opgespeld . Uit onderzoek van het ME centrum in Amsterdam wordt bij 30% van de patiënten die zich daar aanmelden een andere behandelbare oorzaak gevonden die redelijk simpel gesteld had kunnen worden. In de kliniek in Vilvoorde waar beide veroordeelde artsen werken worden die cijfers bevestigd.
Patiënten krijgen vaak geen medische behandeling, terwijl er wel degelijk mogelijkheden zijn een aantal problemen te verlichten en de levenskwaliteit te verbeteren.
Door de negatieve beeldvorming raken patiënten in een sociaal isolement doordat de maatschappij hen als aanstellers ziet, terwijl ze lijden aan een ernstige lichamelijke ziekte.
Een arbeidsongeschiktheidsuitkering betekent vaak een lange procedure voor de arbeidsrechtbank. En de expert die deze rechtbank aanduidt is een lot uit de loterij want voor hetzelfde geld krijg je een arts die “niet in ME/CVS gelooft”.
Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat het zelfmoordpercentage onder ME/CVS patiënten hoger is dan in de reguliere bevolking vanwege de soms uitzichtloze situatie waarin zij zich bevinden.
De gemiddelde leeftijd van overlijden door hartfalen van een ME/CVS patiënt is een stuk lager dan in de reguliere bevolking.
Veel klachten die na de diagnose ontstaan en niets met de ziekte te maken hebben worden aan het somatiseren van de patiënt toegeschreven en daarom niet serieus genomen, laat staan behandeld.
Patiënten gaan op zoek naar alternatieven en dokteren zelf. Hierdoor kunnen levensgevaarlijke situaties ontstaan.
Patiënten gaan verloren voor de arbeidsmarkt terwijl dat voor een deel met goede medische en sociale begeleiding helemaal niet nodig is. Vooral jonge patiënten hebben nog wel een goede kans op genezing als tijdig ingegrepen zou worden. Hoe langer het voortduurt, hoe kleiner echter de kans. Andere patiënten willen wél deeltijds werken maar krijgen geen kans. Bedenk eens hoeveel levens hierdoor nodeloos verwoest zijn en hoeveel economische schade dit oplevert.
Dat het anders kan bewijst de Amerikaanse CDC die na jaren psychiatrie, nu een groep zeer vooraanstaande virologen op deze zaak heeft gezet en daarmee ME/CVS uit de psychische hoek heeft gehaald. Recent onderzoek van Dr. Steven Schutzer, van de University of Medicine and Dentistry of New Jersey heft aangetoond dat in het ruggenmergvocht van de ME/CVS patiënten meer dan 700 proteïnes teruggevonden worden, die uniek zijn voor deze patiëntenpopulatie. Naast genetische en immunologische zijn er dus biologische markers voor ME/CVS. Waarmee eens te meer bewezen wordt dat CVS net zoals Alzheimer, Parkinson of MS geen psychische aandoening is maar wel een ziekte met psychische gevolgen.
Het Riziv, de ziekenfondsen en de minister van Volksgezondheid leggen dit alles naast zich neer en blijven handelen tegen de belangen van de patiënten in. De enige concrete maatregel die in België getroffen werd is het verbod op bloeddonatie voor ME/CVS patiënten dat het Rode Kruis bij het begin van deze eeuw reeds uitvaardigde. Merkwaardig voor een ingebeelde ziekte. Tenzij inbeelding besmettelijk zou blijken te zijn.
Geneeskunde is geen exacte wetenschap. Geneeskunde gaat om besluitvorming onder grote onzekerheid, zegt oncoloog Siddharta Mukherjee, auteur van De keizer aller ziektes .
In de besluiten van het Riziv wordt echter voortdurend verwezen naar het feit dat de veroordeelde dokters niet kunnen bewijzen dat de door hen gestelde diagnose de juiste zou zijn. Sterker nog, volgens professor Daniel Blockmans moet men bij ME/CVS patiënten geen verdere onderzoeken doen, want dat zou het ziektegevoel alleen maar versterken. Ondertussen verwacht men wel dat artsen aan Evidence Based Medecine doen.
Geneeskunde is ook geen resultaatsverbintenis. Een arts werkt naar best vermogen in het belang van de patiënt en met de middelen die hem ter beschikking staan. In de plaats van zich positief op te stellen neemt het Riziv een negatieve houding aan. De beide veroordeelde dokters hebben zelf herhaalde malen advies gevraagd aan het Riziv over het te volgen beleid zonder dat ze ooit een antwoord kregen. Het door de veroordeelde artsen gevolgde beleid werd telkens goedgekeurd door de adviserende geneesheren van het ziekenfonds. Van bewuste misleiding is dus geen sprake.
Het Riziv beroept zich ook graag op Evidence Based Medicine (EBM). Dit is geen wetenschappelijke basis maar een statistische methode waarbij het aantal publicaties en niet de inhoud van die publicaties telt. Economisch en politiek gezien kan EBM argumentatiewaarde hebben. Wetenschappelijk is ze door de aard van de methode altijd verouderd. Volgens het Riziv voldoen de diagnoses van dr. Uyttersprot en dr. Coucke niet aan de criteria die het Riziv oplegt. Die zijn echter extreem vaag.
Het Riziv gaat tenslotte ervan uit dat de eerst gestelde (psychiatrische) diagnose de enige juiste is. Dr. Uyttersprot en dr. Coucke komen echter na onderzoek van de patiënt vaak tot de conclusie dat het helemaal niet om de zeer vage benoeming ME/CVS gaat. Een arts die automatisch de diagnose gesteld door zijn collega volgt, beantwoordt niet aan de criteria van kritische ingesteldheid die nodig is om een goede geneeskunde te bieden. Het is immers precies daarom dat de patiënt een second opinion vraagt of de collega-geneesheer de patiënt doorstuurt.
Tenslotte een citaat dat meer zegt dan een heel dossier: “Mensen in machtsposities misbruiken die macht tegenover zieke mensen en gebruiken deze om hun eigen gevestigde belangen te bevorderen. Geen van de machthebbenden luistert, tenminste niet totdat zij zelf of hun eigen familieleden zich voegen bij de vervolgde groep, wanneer ook zij oplopen tegen een muur van volstrekte onverschilligheid” Prof. Dr. Malcolm Hooper - University of Sunderland.
Dat hebben de dokters Uyttersprot en Coucke reeds meermaals mogen ervaren. De plichtenleer laat hen niet toe hierover te communiceren. Ze houden zich daaraan. Laat die onverschilligheid tenminste ophouden. Wij rekenen op de Nationale Raad van de Orde van Geneesheren dat ze daar werk van maakt.
Voor de ME/CVS patiënten, Marc van Impe, CVS-Liga
Het voorbije jaar hebben het Riziv en het Intermutualistisch Comité op aandringen van de CM twee artsen in eerste aanleg veroordeeld voor een uitzonderingsrechtbank. Uit mails en brieven waarover we beschikken blijkt dat de hele rechtszaak opgezet spel was en dat maanden voor het eerste onderzoek al vast stond dat beide artsen verder werken onmogelijk zou gemaakt worden. Een van die artsen werd ook nog eens voor de duur van twee jaar geschorst door de Provinciale Orde van Geneesheren. De dokters Anne Marie Uyttersprot en Francis Coucke hebben tegen deze veroordelingen beroep aangetekend. Twee andere hoogleraren worden op alle mogelijke manieren dwars gezeten en belasterd door hun collega’s.
Het is hoog tijd dat deze zaken goed onderzocht en aan de kaak gesteld worden.
Belangrijk is dat men weet dat het hem bij ME/CVS niet gaat om een wetenschappelijk meningsverschil tussen verschillende scholen maar om enorme financiële belangen van privé en sociale ziekteverzekeraars. Die weten dat ze – indien ME/CVS erkend en daadwerkelijk behandeld wordt en niet langer als een psychische aandoening gelabeld wordt - voor een tsunami van uitkeringen en tegemoetkomingen staan. Psychische aandoeningen zouden immers niet objectiveerbaar zijn. Ook dat is al lang achterhaald, maar binnen dit bestek gaan we daar even niet op in. Tenslotte nog dit: het gaat ook om een school van psychiaters die zich baseren op al lang achterhaalde psychoanalytische principes en die zien dat hun onwetenschappelijke speeltuin gesloten dreigt te worden.
Onderzoek van de beste en de grootste universiteiten heeft ondertussen afdoende bewezen dat ME/CVS geen ingebeelde of psychosomatische ziekte is.
“Ik hoop dat de controverse nu ophoudt en dat er verder geen middelen meer worden verspild aan de dwaze zoektocht naar één of ander mysterieus virus als oorzaak van CVS, ” zegt Prof. Dr. D. Blockmans , buitengewoon hoogleraar KU Leuven en kliniekhoofd Algemeen Inwendige Geneeskunde UZ Leuven. Deze professor werkt systematisch als expert voor verzekeringsmaatschappijen en werd vorig jaar in juni nog door de rechtbank in het ongelijk gesteld omdat hij zijn bevoegdheden als expert overschreed. Deze man noemt collega’s die hem tegenspreken kwakzalvers. Een andere dramatis persona is prof. Dr. Boudewijn Van Houdenhove, emeritus van de KU Leuven die als psychiater een heel eigen interpretatie geeft van de biopsychosociale theorie die er op neerkomt dat de patiënt zijn ziekte in stand houdt en zelfs verergert. Hij volgt daarin zijn Britse collega professor Simon Wessely die bedacht dat foutieve gedachten ME/CVS zo niet veroorzaken dan wel in stand houden. Alle uitgangspunten van de theorie van Dr. Wessely zijn inmiddels door wetenschappelijk onderzoek onderuit gehaald.
Helaas is Dr. Wessely niet alleen psychiater. Hij bekleedt namelijk ook een aantal belangrijke posities die hem veel macht geven om zijn ideeën uit te dragen en te beschermen. Dr. Wessely is ook en niet toevallig adviseur van de grootste verzekeringsholding ter wereld, hoofdredacteur van het blad Evidence Based Medicine en van de Engelse editie van ICD10, de tiende editie van de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems. Dr. Wessely heeft deze macht ook misbruikt. In 2004 heeft de Engelse minister voor Volksgezondheid toegegeven dat Dr. Wessely eigenhandig de classificatie van CVS als neuro-immunologische ziekte in de ICD10 heeft veranderd in een psychiatrische aandoening. Direct daarna zijn de CVS-dossiers van de NIH door de Engelse regering voor de eerstvolgende 70 jaar ontoegankelijk gemaakt. Dat er iets te verbergen valt is dus wel duidelijk. In België is de situatie gelijkaardig. Professor Van Houdenhove is hier de hoofdadviseur van het Riziv en van de ziekenfondsen. Alleen CGT/GET zou de patiënten helpen.
De feiten spreken voor zich, we zetten de onderzoeksresultaten over de effecten van CGT/GET bij ME/CVS patienten op een rijtje:
•Belgie 2006 - Onderzoek onder 808 patienten. Verslechtering 30%, verbetering 6%.
•Schotland 2007 – Enquete onder 400 patienten. Verslechtering 32%, verbetering 5%.
•Nederland 2009 – Enquete onder niet conform de criteria geselecteerde patienten. Verslechtering 30- 50%, verbetering 25- 30%.
•Nederland 2008 – Enquete onder 100 patienten (zelfde selectie). Verslechtering 38%, verbetering 30%
•Noorwegen 2009 – Studie onder 825 patienten. Verslechtering 80%
•Engeland 2010 – Enquete onder 4200 niet conform geselecteerde patienten . Verslechtering 56,5%.
Voor alle duidelijkheid: er worden wel een hoop onzinnige ‘therapieën’ aangeboden die de naam kwakzalverij verdienen. Maar daartegen treedt de overheid of de Orde niet op.
Voor de ME/CVS patiënten is dit een ramp.
Bij de meeste huisartsen en verzekeringssartsen is er geen enkele kennis over de biologische factoren van ME/CVS. Simpelweg omdat het daar via de officiële kanalen niet terecht komt. Patiënten worden dan ook daadwerkelijk in de steek gelaten.
Er worden veel diagnoses die behandelbaar zijn gemist. Wie chronisch moe is krijgt sowieso de diagnose ME/CVS opgespeld . Uit onderzoek van het ME centrum in Amsterdam wordt bij 30% van de patiënten die zich daar aanmelden een andere behandelbare oorzaak gevonden die redelijk simpel gesteld had kunnen worden. In de kliniek in Vilvoorde waar beide veroordeelde artsen werken worden die cijfers bevestigd.
Patiënten krijgen vaak geen medische behandeling, terwijl er wel degelijk mogelijkheden zijn een aantal problemen te verlichten en de levenskwaliteit te verbeteren.
Door de negatieve beeldvorming raken patiënten in een sociaal isolement doordat de maatschappij hen als aanstellers ziet, terwijl ze lijden aan een ernstige lichamelijke ziekte.
Een arbeidsongeschiktheidsuitkering betekent vaak een lange procedure voor de arbeidsrechtbank. En de expert die deze rechtbank aanduidt is een lot uit de loterij want voor hetzelfde geld krijg je een arts die “niet in ME/CVS gelooft”.
Er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat het zelfmoordpercentage onder ME/CVS patiënten hoger is dan in de reguliere bevolking vanwege de soms uitzichtloze situatie waarin zij zich bevinden.
De gemiddelde leeftijd van overlijden door hartfalen van een ME/CVS patiënt is een stuk lager dan in de reguliere bevolking.
Veel klachten die na de diagnose ontstaan en niets met de ziekte te maken hebben worden aan het somatiseren van de patiënt toegeschreven en daarom niet serieus genomen, laat staan behandeld.
Patiënten gaan op zoek naar alternatieven en dokteren zelf. Hierdoor kunnen levensgevaarlijke situaties ontstaan.
Patiënten gaan verloren voor de arbeidsmarkt terwijl dat voor een deel met goede medische en sociale begeleiding helemaal niet nodig is. Vooral jonge patiënten hebben nog wel een goede kans op genezing als tijdig ingegrepen zou worden. Hoe langer het voortduurt, hoe kleiner echter de kans. Andere patiënten willen wél deeltijds werken maar krijgen geen kans. Bedenk eens hoeveel levens hierdoor nodeloos verwoest zijn en hoeveel economische schade dit oplevert.
Dat het anders kan bewijst de Amerikaanse CDC die na jaren psychiatrie, nu een groep zeer vooraanstaande virologen op deze zaak heeft gezet en daarmee ME/CVS uit de psychische hoek heeft gehaald. Recent onderzoek van Dr. Steven Schutzer, van de University of Medicine and Dentistry of New Jersey heft aangetoond dat in het ruggenmergvocht van de ME/CVS patiënten meer dan 700 proteïnes teruggevonden worden, die uniek zijn voor deze patiëntenpopulatie. Naast genetische en immunologische zijn er dus biologische markers voor ME/CVS. Waarmee eens te meer bewezen wordt dat CVS net zoals Alzheimer, Parkinson of MS geen psychische aandoening is maar wel een ziekte met psychische gevolgen.
Het Riziv, de ziekenfondsen en de minister van Volksgezondheid leggen dit alles naast zich neer en blijven handelen tegen de belangen van de patiënten in. De enige concrete maatregel die in België getroffen werd is het verbod op bloeddonatie voor ME/CVS patiënten dat het Rode Kruis bij het begin van deze eeuw reeds uitvaardigde. Merkwaardig voor een ingebeelde ziekte. Tenzij inbeelding besmettelijk zou blijken te zijn.
Geneeskunde is geen exacte wetenschap. Geneeskunde gaat om besluitvorming onder grote onzekerheid, zegt oncoloog Siddharta Mukherjee, auteur van De keizer aller ziektes .
In de besluiten van het Riziv wordt echter voortdurend verwezen naar het feit dat de veroordeelde dokters niet kunnen bewijzen dat de door hen gestelde diagnose de juiste zou zijn. Sterker nog, volgens professor Daniel Blockmans moet men bij ME/CVS patiënten geen verdere onderzoeken doen, want dat zou het ziektegevoel alleen maar versterken. Ondertussen verwacht men wel dat artsen aan Evidence Based Medecine doen.
Geneeskunde is ook geen resultaatsverbintenis. Een arts werkt naar best vermogen in het belang van de patiënt en met de middelen die hem ter beschikking staan. In de plaats van zich positief op te stellen neemt het Riziv een negatieve houding aan. De beide veroordeelde dokters hebben zelf herhaalde malen advies gevraagd aan het Riziv over het te volgen beleid zonder dat ze ooit een antwoord kregen. Het door de veroordeelde artsen gevolgde beleid werd telkens goedgekeurd door de adviserende geneesheren van het ziekenfonds. Van bewuste misleiding is dus geen sprake.
Het Riziv beroept zich ook graag op Evidence Based Medicine (EBM). Dit is geen wetenschappelijke basis maar een statistische methode waarbij het aantal publicaties en niet de inhoud van die publicaties telt. Economisch en politiek gezien kan EBM argumentatiewaarde hebben. Wetenschappelijk is ze door de aard van de methode altijd verouderd. Volgens het Riziv voldoen de diagnoses van dr. Uyttersprot en dr. Coucke niet aan de criteria die het Riziv oplegt. Die zijn echter extreem vaag.
Het Riziv gaat tenslotte ervan uit dat de eerst gestelde (psychiatrische) diagnose de enige juiste is. Dr. Uyttersprot en dr. Coucke komen echter na onderzoek van de patiënt vaak tot de conclusie dat het helemaal niet om de zeer vage benoeming ME/CVS gaat. Een arts die automatisch de diagnose gesteld door zijn collega volgt, beantwoordt niet aan de criteria van kritische ingesteldheid die nodig is om een goede geneeskunde te bieden. Het is immers precies daarom dat de patiënt een second opinion vraagt of de collega-geneesheer de patiënt doorstuurt.
Tenslotte een citaat dat meer zegt dan een heel dossier: “Mensen in machtsposities misbruiken die macht tegenover zieke mensen en gebruiken deze om hun eigen gevestigde belangen te bevorderen. Geen van de machthebbenden luistert, tenminste niet totdat zij zelf of hun eigen familieleden zich voegen bij de vervolgde groep, wanneer ook zij oplopen tegen een muur van volstrekte onverschilligheid” Prof. Dr. Malcolm Hooper - University of Sunderland.
Dat hebben de dokters Uyttersprot en Coucke reeds meermaals mogen ervaren. De plichtenleer laat hen niet toe hierover te communiceren. Ze houden zich daaraan. Laat die onverschilligheid tenminste ophouden. Wij rekenen op de Nationale Raad van de Orde van Geneesheren dat ze daar werk van maakt.
Voor de ME/CVS patiënten, Marc van Impe, CVS-Liga
maandag 14 maart 2011
Dag 395 Hulpmiddelen
Voormiddag rust, namiddag beter. We kunnen eruit om boodschappen te doen. Vandaag gezorgd voor een munstukje zodat ik een karretje meeneem en languit op kan steunen. Alle hulpmiddelen zijn goed en deze rolt!
Info:
Analyseer je voedingsverlangens:
Allereerst, kijk naar wat je verlangens zijn. Er zijn bepaalde dingen die in aanmerking zouden komen als niet per se zo gezond, dus als je verlangen chocoladetaart, wat is dat allemaal over hebt?
Er is ook een oplossing in dat verlangen, dus ik zou gaan controleren wat er in chocolade. Wat zit er in rauwe cacao - en dat is rauwe chocolade - dat mijn lichaam zegt dat ik nodig? Oh, rauwe cacao is zo hoog in zoveel dingen - magnesium is er één van, maar ook fenylalanine, dat ons helpt voor een betere werking van de hersenen in het algemeen.
Het lichaam is zeer intelligent, en het zal aan self-diagnose doen. Wij moeten alleen maar volgen en deze verlangens voor een tijdje voeden.
Wist je dat 43% van de menstruerende vrouwen met hoofdpijn/migraine een tekort aan magnesium heeft tov slechts 14% van de niet-menstruerende vrouwen? Wat een toeval dat net de menstruerende vrouwen dan zo'n trek in chocolade blijken te hebben!
Gewoon magnesiumpillen slikken ladies!
Info:
Analyseer je voedingsverlangens:
Allereerst, kijk naar wat je verlangens zijn. Er zijn bepaalde dingen die in aanmerking zouden komen als niet per se zo gezond, dus als je verlangen chocoladetaart, wat is dat allemaal over hebt?
Er is ook een oplossing in dat verlangen, dus ik zou gaan controleren wat er in chocolade. Wat zit er in rauwe cacao - en dat is rauwe chocolade - dat mijn lichaam zegt dat ik nodig? Oh, rauwe cacao is zo hoog in zoveel dingen - magnesium is er één van, maar ook fenylalanine, dat ons helpt voor een betere werking van de hersenen in het algemeen.
Het lichaam is zeer intelligent, en het zal aan self-diagnose doen. Wij moeten alleen maar volgen en deze verlangens voor een tijdje voeden.
Wist je dat 43% van de menstruerende vrouwen met hoofdpijn/migraine een tekort aan magnesium heeft tov slechts 14% van de niet-menstruerende vrouwen? Wat een toeval dat net de menstruerende vrouwen dan zo'n trek in chocolade blijken te hebben!
Gewoon magnesiumpillen slikken ladies!
Dag 394 Black-out
De "over de grens signalen" verschijnen bij het opstaan. De spierpijn heeft zich vastgezet. Het ligt niet aan overbeweging me dunkt. Vandaag de tweede dag op rij weer 6 uren op de been en ditmaal wijkt de Alkala N niet van mij zijde.
Mijn spieren worden afgebroken, staan beenhard. Mijn tong voelt nu alsof ze verbrand is ipv verdoofd. Maar het is mijn verstand dat als een haperende motor uitvalsverschijnselen vertoont. Ik rijd een kort stukje en merk dat ik stukken van de weg niet meer zie. Ik lijk wel dronken, hopelijk rijd ik recht. Mijn nachtelijke uren lezen nemen wraak. Het is niet aan mij besteed, nog niet.
Info:
Psychiaters luisteren niet meer naar patienten, althans in de VS
"Maar de psychiater hield hem tegen en zei: "Wacht even. Ik ben niet uw arts. Ik kan uw medicatie aanpassen maar dat lijkt me niet de geschikte oplossing. "
Net als veel van de 48.000 psychiaters van het land, zal Dr L. - een groot deel als gevolg van veranderingen in hoeveel verzekering zullen betalen - hij niet langer voorzien in praattherapie, in de vorm van de psychiatrie gepopulariseerd door Sigmund Freud dat het beroep voor decennia gedomineerd.
Integendeel, hij schrijft nu alleen medicatie voor, meestal na een korte overleg met iedere patiënt. Dus Dr L stuurde de man weg met een verwijzing naar een minder kostbaar therapeut en een persoonlijke crisis onontgonnen en onopgelost.
Geneesmiddelen zijn snel aan het veranderen in de Verenigde Staten gestart vanuit een huisnijverheid naar de ene gedomineerd door grote ziekenhuis groepen en bedrijven. Echter de nieuwe efficiëntieverbeteringen kan gepaard gaan met een veelzeggend verlies van intimiteit tussen artsen en patiënten. En geen specialiteit heeft meer geleden dan de psychiatrie."
Bron: www.ocala.com
Mijn spieren worden afgebroken, staan beenhard. Mijn tong voelt nu alsof ze verbrand is ipv verdoofd. Maar het is mijn verstand dat als een haperende motor uitvalsverschijnselen vertoont. Ik rijd een kort stukje en merk dat ik stukken van de weg niet meer zie. Ik lijk wel dronken, hopelijk rijd ik recht. Mijn nachtelijke uren lezen nemen wraak. Het is niet aan mij besteed, nog niet.
Info:
Psychiaters luisteren niet meer naar patienten, althans in de VS
"Maar de psychiater hield hem tegen en zei: "Wacht even. Ik ben niet uw arts. Ik kan uw medicatie aanpassen maar dat lijkt me niet de geschikte oplossing. "
Net als veel van de 48.000 psychiaters van het land, zal Dr L. - een groot deel als gevolg van veranderingen in hoeveel verzekering zullen betalen - hij niet langer voorzien in praattherapie, in de vorm van de psychiatrie gepopulariseerd door Sigmund Freud dat het beroep voor decennia gedomineerd.
Integendeel, hij schrijft nu alleen medicatie voor, meestal na een korte overleg met iedere patiënt. Dus Dr L stuurde de man weg met een verwijzing naar een minder kostbaar therapeut en een persoonlijke crisis onontgonnen en onopgelost.
Geneesmiddelen zijn snel aan het veranderen in de Verenigde Staten gestart vanuit een huisnijverheid naar de ene gedomineerd door grote ziekenhuis groepen en bedrijven. Echter de nieuwe efficiëntieverbeteringen kan gepaard gaan met een veelzeggend verlies van intimiteit tussen artsen en patiënten. En geen specialiteit heeft meer geleden dan de psychiatrie."
Bron: www.ocala.com
Dag 393 Radio
Verwendag, ik ga naar de kapper en poog me mentaal af te sluiten voor de muziek die te hard uit de luidspreker schalt. Het is alsof den duivel ermee gemoeid is want even later valt de elektriciteit uit in het gebouw. Het duurt even vooraleer ze alles terug aan de praat krijgen. Tegen dan zijn ze vergeten de radio terug aan te zetten en sta ik alweer af te rekenen.
Mijn spiegelbeeld weerkaatst een normale verschijning, het ziekelijke is eruit. Jammer dat mijn armen weer zo'n pijn beginnen doen. Hopelijk is het maar een tijdelijk fenomeen want het gevoel een tendinitis te hebben terwijl je al in geen jaren sport hebt beoefend, is behorend frustererend.
Info:
Hoe ontstaat ontsteking?
Ontsteking wordt in ons lichaam via verscheidene mechanismes gestuurd. Deze zijn vnl.:
1) Oxidatieve stress door de vorming van vrije radicalen en/of een deficientie in anti-oxidanten
2) Verhoogde sympatische stress leidt tot catecholamine overbelasting en opbranding
3) Ontoereikende celsignalen te wijten aan overdreven vorming van pro-inflammatoire prostaglandines en immunologische cytokine reacties
Vooral punt drie is van belang voor ons!
Drie testen die bijvoorbeeld het risico op ontsteking in de hartvaten analyseren zijn:
C Reactive Protein, Homocysteine, en Lipoprotein (a)
Mijn spiegelbeeld weerkaatst een normale verschijning, het ziekelijke is eruit. Jammer dat mijn armen weer zo'n pijn beginnen doen. Hopelijk is het maar een tijdelijk fenomeen want het gevoel een tendinitis te hebben terwijl je al in geen jaren sport hebt beoefend, is behorend frustererend.
Info:
Hoe ontstaat ontsteking?
Ontsteking wordt in ons lichaam via verscheidene mechanismes gestuurd. Deze zijn vnl.:
1) Oxidatieve stress door de vorming van vrije radicalen en/of een deficientie in anti-oxidanten
2) Verhoogde sympatische stress leidt tot catecholamine overbelasting en opbranding
3) Ontoereikende celsignalen te wijten aan overdreven vorming van pro-inflammatoire prostaglandines en immunologische cytokine reacties
Vooral punt drie is van belang voor ons!
Drie testen die bijvoorbeeld het risico op ontsteking in de hartvaten analyseren zijn:
C Reactive Protein, Homocysteine, en Lipoprotein (a)
Dag 392 Bloembak
Het is vakantie en de jongste gaat deze voormiddag naar de kinderopvang met een vriendje. De mama's gaan een thee drinken. Althans dat was het plan. De vriendin wil van de gelegenheid gebruik maken om een nieuwe bloembak te halen. Vandalen hebben er eentje kapotgemaakt. Zij rijdt naar de winkel waar ze deze gekocht heeft.
We hebben pech. De verkoper gaat op pensioen en de bloembakken zijn er niet meer. De vriendin is vastberaden. Ik heb geen keuze en ga noodgedwongen mee naar alle bloem- en bricozaken die we op onze weg terug tegenkomen. Die krengen liggen steevast achteraan de winkel. Het lijkt wel of de vriendin springveren onder haar schoenen heeft.
Mijn tong hangt in gedachten op mijn tenen als we twee uur later terug zijn ... zonder bloembak.
De overdaad van de afgelopen dagen laat zich voelen. Mijn tong is sinds deze ochtend terug gevoelloos, iets waar ik nu alweer meerdere maanden verlosd was. Een duidelijk signaal dat mijn brein en dus zenuwstelsel overuren heeft gepresteerd de afgelopen dagen.
Info:
Wat zijn typische kenmerken van schimmel:
constante vermoeidheid
wederkerende vaginale infecties, verhoogde afscheiding, jeuk
uitslag in huid - mond - geslachtsorganen
zwaar gevoel en/of vermoeiheid na eten
grieperige symptomen (verkoudheid, luchtwegeninfecties, ... schimmels zetten zich in neus en slijmvliezen)
slchte vertering (platte stoelgang - tot verstopping, veel lucht, steken)
hoofdpijn
stemmingswisselingen en zelfs angst
moeilijkheden om zich te concentreren
draaierigheid
verlangen naar zoet
voedselallergieën
jeukende oren
We hebben pech. De verkoper gaat op pensioen en de bloembakken zijn er niet meer. De vriendin is vastberaden. Ik heb geen keuze en ga noodgedwongen mee naar alle bloem- en bricozaken die we op onze weg terug tegenkomen. Die krengen liggen steevast achteraan de winkel. Het lijkt wel of de vriendin springveren onder haar schoenen heeft.
Mijn tong hangt in gedachten op mijn tenen als we twee uur later terug zijn ... zonder bloembak.
De overdaad van de afgelopen dagen laat zich voelen. Mijn tong is sinds deze ochtend terug gevoelloos, iets waar ik nu alweer meerdere maanden verlosd was. Een duidelijk signaal dat mijn brein en dus zenuwstelsel overuren heeft gepresteerd de afgelopen dagen.
Info:
Wat zijn typische kenmerken van schimmel:
constante vermoeidheid
wederkerende vaginale infecties, verhoogde afscheiding, jeuk
uitslag in huid - mond - geslachtsorganen
zwaar gevoel en/of vermoeiheid na eten
grieperige symptomen (verkoudheid, luchtwegeninfecties, ... schimmels zetten zich in neus en slijmvliezen)
slchte vertering (platte stoelgang - tot verstopping, veel lucht, steken)
hoofdpijn
stemmingswisselingen en zelfs angst
moeilijkheden om zich te concentreren
draaierigheid
verlangen naar zoet
voedselallergieën
jeukende oren
Dag 391 Gordijnen
De energie stroomt weer even deze voormiddag. Ik haal sito presto de dweil terug boven om de keuken opnieuw een beurt te geven. Langzame trage bewegingen begeleiden mijn bezemsteel. Diep en rustig ademhalen. Niets forceren, langzaam opwarmen. Wat een plezier een proper geurend huis.
Eén van de pubers aanschouwt het tafereel en biedt aan de ramen te lappen en de auto te wassen. Die zit vast op zwart zaad. Hij moet mijn gedachten hebben gelezen. De emmers stonden reeds klaar. Ik wil net naar bed wanneer onverwacht de plaatser van de gordijnen aan de voordeur staat. "Oei, is dat vandaag?" Dat geheugen. Andere zorgen gehad deze week. Niet meer aan gedacht.
Nu ja, ik woon hier al anderhalf jaar zonder gordijnen. Ze zijn van harte welkom! Zoonlief zal de ramen lappen en zorg moeten dragen voor de nieuwe gordijnen. Mijn middagdut wordt uitgesteld en ik voel me over de onzichtbare grens gaan.
Eén van de pubers aanschouwt het tafereel en biedt aan de ramen te lappen en de auto te wassen. Die zit vast op zwart zaad. Hij moet mijn gedachten hebben gelezen. De emmers stonden reeds klaar. Ik wil net naar bed wanneer onverwacht de plaatser van de gordijnen aan de voordeur staat. "Oei, is dat vandaag?" Dat geheugen. Andere zorgen gehad deze week. Niet meer aan gedacht.
Nu ja, ik woon hier al anderhalf jaar zonder gordijnen. Ze zijn van harte welkom! Zoonlief zal de ramen lappen en zorg moeten dragen voor de nieuwe gordijnen. Mijn middagdut wordt uitgesteld en ik voel me over de onzichtbare grens gaan.
Dag 390 Luxe
De luxe van een groot zwembad is dat er ligstoelen staan en dus lag ik het merendeel van de middag languit onder een handdoek. Het water zelf was me te koud. Toch voel ik de klop van de hamer vandaag. Zelfs even een opstoot van temperatuur in de namiddag. Pas tegen valavond verlaat ik een drietal uurtjes mijn bed. Blijven liggen is de beste manier om te recupereren, dat is mijn ervaring.
Abonneren op:
Posts (Atom)