“Als er nog steeds mensen zijn die beweren dat ME/CVS geen lichamelijke ziekte is, dan moeten deze mensen de ziekte zelf maar eens aan den lijve ondervinden.” door Catryn V.
donderdag 20 januari 2011
Dag 335 Cash
Mijn uitstap shoppen betaal ik nu cash. Vijf uur slapen non-stop tijdens de dag. Pas tegen de avond ben ik weer mens en vooral mentaal fris vergelijken met het gesloopte wrak van de afgelopen uren. De recuperatie stemt me optimistisch. Een boek wordt mijn metgezel bij het slapengaan.
maandag 10 januari 2011
Dag 334 Kapuuut
Overdaad schaadt. Vandaag machien kapuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut--------------
't Was teveel op korte tijd. Elke dag weer afleren mens te zijn. Zodra je je beter voelt, inhouden. Zoniet, lig je weer ziek in bed. En ondertussen gaat dat leven door. Tik tak ...
Onverwachte gebeurtenissen omarmen is veelal een kwestie van mentale soepelheid. Je verwacht A en het wordt B. Ben je van nature iemand die liever A bleef hebben of makkelijk B aanvaardt? Als coach in communicatievaardigheden kan ik daar nog wel even over uitwijden.
En dan ben je mentaal flexibel, zie je alle voordelen aan het snel aanpassen van je mentale status aan veranderingen maar zit je opgeschept met een lichaam dat niet draait. Niet eventjes, maar al jaren. Dag in, dag uit. Een lichaam dat niet draait, een brein dat niet draait. Je hersenen werken nog als een zakrekenmachine, niet meer als supercomputer. Eenvoudige zaken worden gecompliceerd. En plots wordt die evidentie van oudsher plots een pak moeilijker.
Een verandering wordt een aanslag op je fysieke welzijn want een inspanning leidt tot verergering van je kwaal. Het is als dansen op een slappe koord. Je vindt je evenwicht, begint ineens de wind te waaien.
Eergisteren was een bevestiging dat het de goede kant met mijn chemische stofjes uitgaat. Ik was niet in paniek bij het slechte nieuws. Alles ging relaxed. Begin dit jaar heb ik mezelf betrapt op een paniekaanval in een zwembad.
De jongste kreeg zwemles net als een reeks ukjes van 2 voet hoog. Eentje viel in diep water en niemand had het gemerkt. In mijn ijver de zwemmeester te verwittigen gleed ik bovendien uit. Een gekneusde ziel én billen.
't Was teveel op korte tijd. Elke dag weer afleren mens te zijn. Zodra je je beter voelt, inhouden. Zoniet, lig je weer ziek in bed. En ondertussen gaat dat leven door. Tik tak ...
Onverwachte gebeurtenissen omarmen is veelal een kwestie van mentale soepelheid. Je verwacht A en het wordt B. Ben je van nature iemand die liever A bleef hebben of makkelijk B aanvaardt? Als coach in communicatievaardigheden kan ik daar nog wel even over uitwijden.
En dan ben je mentaal flexibel, zie je alle voordelen aan het snel aanpassen van je mentale status aan veranderingen maar zit je opgeschept met een lichaam dat niet draait. Niet eventjes, maar al jaren. Dag in, dag uit. Een lichaam dat niet draait, een brein dat niet draait. Je hersenen werken nog als een zakrekenmachine, niet meer als supercomputer. Eenvoudige zaken worden gecompliceerd. En plots wordt die evidentie van oudsher plots een pak moeilijker.
Een verandering wordt een aanslag op je fysieke welzijn want een inspanning leidt tot verergering van je kwaal. Het is als dansen op een slappe koord. Je vindt je evenwicht, begint ineens de wind te waaien.
Eergisteren was een bevestiging dat het de goede kant met mijn chemische stofjes uitgaat. Ik was niet in paniek bij het slechte nieuws. Alles ging relaxed. Begin dit jaar heb ik mezelf betrapt op een paniekaanval in een zwembad.
De jongste kreeg zwemles net als een reeks ukjes van 2 voet hoog. Eentje viel in diep water en niemand had het gemerkt. In mijn ijver de zwemmeester te verwittigen gleed ik bovendien uit. Een gekneusde ziel én billen.
Dag 333 Whisky
Mijn geplande platte rustdag is in het water gevallen gisteren. Vandaag wordt het overeind blijven of struikelen.
Hubby en ik gaan een paar meubelzaken bezoeken. Met de koopjes kunnen we hopelijk dit huis in orde krijgen. Alles is netjes voorbereid. Elke website bekeken en opgeschreven wat ons interesseert. Elke stap telt als je ME/CVS hebt! En het budget ook natuurlijk ... Je ziet het einde van de tunnel niet maar wel die van je rekening.
De laatste winkel was een beddenwinkel. Tegen dan was ik zo murw dat ik niet meer van die matras geraakte.
Wel een goede deal gedaan. Je gaat binnen en je wijst de goedkoopste versie aan van wat je zogezegd wil hebben. De verkoper wil je een duurder model verkopen. Dus speel je mee. Dan kom je vaak aan het dubbel van de prijs en het model dat je echt wil hebben.
Je zit aan tafel en vraagt of er niets extra van de prijs gaat wegens solden. De verkoper doet een eerste poging. Die is te weinig. Je twijfelt en zegt dat je budget eigenlijk voor het intiële (goedkoopste) model was en dat je weet dat hij die prijs nooit kan aanbieden, dan sta je op.
De verkoper inmiddels alle mogelijke scenario's aan het bedenken, jij bedankt hem voor alle moeite en aan de deur, komt zijn collega eraan die nog een laatste berekening doet. De vraagprijs ligt dan tussen het initiële model en het duurdere model dat je gekozen hebt. Je hebt dus 25% korting bekomen.
Mijn benen waren gesloopt. Krampen van mijn voeten tot aan mijn buikspieren. Oksels die staken. The usual stuff. Een kort dutje om op te laden want de dag was nog niet voorbij.
Als afsluiter, mijn zus die met haar kroost nieuwjaarsbrieven kwam voorlezen. Het was een kort vrolijk wederzien. De fles Cognac en Whisky die hier al 28 jaar liggen te verstoffen, zijn eindelijk nog eens uit de kast gehaald. Jammer dat het niet vaker lukt. Hopelijk heeft ze de smaak te pakken gekregen ...
Hubby en ik gaan een paar meubelzaken bezoeken. Met de koopjes kunnen we hopelijk dit huis in orde krijgen. Alles is netjes voorbereid. Elke website bekeken en opgeschreven wat ons interesseert. Elke stap telt als je ME/CVS hebt! En het budget ook natuurlijk ... Je ziet het einde van de tunnel niet maar wel die van je rekening.
De laatste winkel was een beddenwinkel. Tegen dan was ik zo murw dat ik niet meer van die matras geraakte.
Wel een goede deal gedaan. Je gaat binnen en je wijst de goedkoopste versie aan van wat je zogezegd wil hebben. De verkoper wil je een duurder model verkopen. Dus speel je mee. Dan kom je vaak aan het dubbel van de prijs en het model dat je echt wil hebben.
Je zit aan tafel en vraagt of er niets extra van de prijs gaat wegens solden. De verkoper doet een eerste poging. Die is te weinig. Je twijfelt en zegt dat je budget eigenlijk voor het intiële (goedkoopste) model was en dat je weet dat hij die prijs nooit kan aanbieden, dan sta je op.
De verkoper inmiddels alle mogelijke scenario's aan het bedenken, jij bedankt hem voor alle moeite en aan de deur, komt zijn collega eraan die nog een laatste berekening doet. De vraagprijs ligt dan tussen het initiële model en het duurdere model dat je gekozen hebt. Je hebt dus 25% korting bekomen.
Mijn benen waren gesloopt. Krampen van mijn voeten tot aan mijn buikspieren. Oksels die staken. The usual stuff. Een kort dutje om op te laden want de dag was nog niet voorbij.
Als afsluiter, mijn zus die met haar kroost nieuwjaarsbrieven kwam voorlezen. Het was een kort vrolijk wederzien. De fles Cognac en Whisky die hier al 28 jaar liggen te verstoffen, zijn eindelijk nog eens uit de kast gehaald. Jammer dat het niet vaker lukt. Hopelijk heeft ze de smaak te pakken gekregen ...
Dag 332 Scan
Deze ochtend van de neuroloog een voorschrift gekregen voor een MRI-scan. Hij wil voorlopig geen SPECT-scan of PET-scan vanwege het verhoogde kankergevaar dat deze onderzoeken met zich meebrengen.
Als de MRI-scan iets oplevert, gaan we voortkijken wat we kunnen doen.
Er is een eenheid die zich bezigheid met mitochondrieën in UZA Edegem - dezelfde waar het CVS referentiecentrum gevestigd is - maar hij zei er onmiddellijk bij: "Dat zal je niets opleveren want je weet wel waarom."
M.a.w. er zitten de verkeerde mensen ...
Voor de PET-scan moet je toelating hebben van de adviseur van de ziekteverzekering zei ie.
Hij wil wel proberen te helpen binnen te geraken bij dr Smeitink, diensthoofd "at the Nijmegen Centre for Mitochondrial Disorders".
Verder is het druk met twee knulletjes van zes in huis maar toegegeven, ze houden elkaar goed bezig. Een boterham aanbieden aan de partner van de aangereden vriendin, pubers die met bendes neerstrijken in huis, tussendoor op het forum wat meelezen en schrijven, tot slot een pannekoekenbeslag uit een doosje roeren.
Tegen 18 uur gaan de alarmlampjes branden en voel ik de verzuring in sneltempo opkomen. Ik leg me neer op de bank. Hubby kijkt met tegenzin naar de kookpotten. Straks misschien een lekkere pannekoek?
Eerst nog die jonge hondjes in bad en bed steken. Ze hebben dolle pret. Gelukkig vallen ze snel in slaap.
Wat een wederopstanding weer vandaag. Ik zit aan 1,5 mg LDN sinds 16 december.
Als de MRI-scan iets oplevert, gaan we voortkijken wat we kunnen doen.
Er is een eenheid die zich bezigheid met mitochondrieën in UZA Edegem - dezelfde waar het CVS referentiecentrum gevestigd is - maar hij zei er onmiddellijk bij: "Dat zal je niets opleveren want je weet wel waarom."
M.a.w. er zitten de verkeerde mensen ...
Voor de PET-scan moet je toelating hebben van de adviseur van de ziekteverzekering zei ie.
Hij wil wel proberen te helpen binnen te geraken bij dr Smeitink, diensthoofd "at the Nijmegen Centre for Mitochondrial Disorders".
Verder is het druk met twee knulletjes van zes in huis maar toegegeven, ze houden elkaar goed bezig. Een boterham aanbieden aan de partner van de aangereden vriendin, pubers die met bendes neerstrijken in huis, tussendoor op het forum wat meelezen en schrijven, tot slot een pannekoekenbeslag uit een doosje roeren.
Tegen 18 uur gaan de alarmlampjes branden en voel ik de verzuring in sneltempo opkomen. Ik leg me neer op de bank. Hubby kijkt met tegenzin naar de kookpotten. Straks misschien een lekkere pannekoek?
Eerst nog die jonge hondjes in bad en bed steken. Ze hebben dolle pret. Gelukkig vallen ze snel in slaap.
Wat een wederopstanding weer vandaag. Ik zit aan 1,5 mg LDN sinds 16 december.
woensdag 5 januari 2011
Dag 331 Matras
Helder, wakker, fris. En de stinkbommen zijn verdwenen!
Ik zit het merendeel van de dag op mijn stoel. Dat is een verbetering. Zo train ik mijn bilspieren nog eens. We maken van deze gelegenheid gebruik op zoek naar online koopjes.
Eén van de pubers slaapt al anderhalf jaar op een matras op de grond. Met de gewonnen procenten, ga ik ditmaal op koopjesjacht. Hubby wil rijden, ik doe de voorbereiding. Dit wordt ooit een normaal huishouden met een normale inboedel.
Een onverwacht telefoontje uit het ziekenhuis. Een vriendin is aangereden. Ik stel prompt voor om haar de jongste te komen ophalen. Diezelfde avond kook ik een eenvoudig maal met hubby, maak ik een extra bed klaar.
Het lukt me allemaal, vandaag weer 11 uur op de been.
Ups en downs de laatste dagen maar al bij toch bemoedigend!
Ik zit het merendeel van de dag op mijn stoel. Dat is een verbetering. Zo train ik mijn bilspieren nog eens. We maken van deze gelegenheid gebruik op zoek naar online koopjes.
Eén van de pubers slaapt al anderhalf jaar op een matras op de grond. Met de gewonnen procenten, ga ik ditmaal op koopjesjacht. Hubby wil rijden, ik doe de voorbereiding. Dit wordt ooit een normaal huishouden met een normale inboedel.
Een onverwacht telefoontje uit het ziekenhuis. Een vriendin is aangereden. Ik stel prompt voor om haar de jongste te komen ophalen. Diezelfde avond kook ik een eenvoudig maal met hubby, maak ik een extra bed klaar.
Het lukt me allemaal, vandaag weer 11 uur op de been.
Ups en downs de laatste dagen maar al bij toch bemoedigend!
Dag 330 Broze massa
Niets meer te merken van de slechte episode gisteren. Ik voel de energie weer stromen deze ochtend. De huisarts begint interesse te tonen in de LDN. De veranderingen beginnen hem op te vallen.
"Neem alle tijd die je nodig hebt," is zijn antwoord als ik poog uit te leggen welk effect het heeft in mijn brein en op mijn gestel. Blijkt iets minder eenvoudig zodra ik mijn visuele aanknopingspunten kwijt ben.
Hij belooft me zich erin te verdiepen en een andere patient de kans te geven om het eens uit te proberen.
Tegen de avond weer felle steken in mijn hoofd links en mijn hersenen voelen als een weke spons aan.
Als hubby 's nachts de ventilator laat draaien in de badkamer, is het hek van de dam. Dit is weer een nieuwe gewaarwording. Hersenen die als een broze massa in mijn schedel liggen. Zeer pijnlijk dat geluid. Het voelde anders aan dan wanneer men water laat lopen of een hond die jankt of een ballon of de trillingen van een televisie.
Blij dat ik binnenkort naar de neuroloog kan. Misschien weet die wat het is.
"Neem alle tijd die je nodig hebt," is zijn antwoord als ik poog uit te leggen welk effect het heeft in mijn brein en op mijn gestel. Blijkt iets minder eenvoudig zodra ik mijn visuele aanknopingspunten kwijt ben.
Hij belooft me zich erin te verdiepen en een andere patient de kans te geven om het eens uit te proberen.
Tegen de avond weer felle steken in mijn hoofd links en mijn hersenen voelen als een weke spons aan.
Als hubby 's nachts de ventilator laat draaien in de badkamer, is het hek van de dam. Dit is weer een nieuwe gewaarwording. Hersenen die als een broze massa in mijn schedel liggen. Zeer pijnlijk dat geluid. Het voelde anders aan dan wanneer men water laat lopen of een hond die jankt of een ballon of de trillingen van een televisie.
Blij dat ik binnenkort naar de neuroloog kan. Misschien weet die wat het is.
Dag 329 Gasfabriek
Voel me weer echt ziek deze ochtend. Het smeulende in mijn bovenlijf is terug. Ik tast als een dokter mijn borstkast af op zoek naar de tere plek en kom uit bij mijn ... hart. Mijn bed lonkt als een zeemeermin en al snel lig ik in dromenland. Na enkele uurtjes slaap is het verdwenen.
Mijn darmen zijn dezer dagen getransformeerd in een echte gasfabriek van rotte eieren. Als bij wonder eet ik al die tijd al geen vlees meer wegens de voorbereidingen voor een nieuwe leverreiniging. Stiekem loop ik op en af naar de wc. Ik val nog net niet om van mijn eigen stank. Hopelijk de rest van het gezin ook niet.
Het vitamine B12 spuitje heeft een zeer eigenaardige uitwerking vandaag. Bij elke druk op de spuit, zit ik net op een mini-electrische stoel. Miljoenen mini-schokjes gaan door mijn lichaam en brein elke keer weer. Buiten is er niets te merken, ik bibber niet maar vanbinnen voelde ik alle draadjes trillen.
Info:
Wat zijn verteringsproblemen?
Uw vertering is niet goed als u bijvoorbeeld de volgende klachten heeft: opboeren, maagpijn,‘steen op de maag gevoel’, gasvorming, buikkrampen na de maaltijd, onverteerde resten in de ontlasting, verstopping of diarree.
Met een bepaalde ontlastingstest kan bekeken worden of er veel spiervezels, zetmeel en vetzepen in de ontlasting terug te vinden zijn. Dat geeft informatie over resp. uw eiwitvertering, koolhydraatvertering en vetvertering.
Teveel zetmeel in de ontlasting geeft gisting door de niet omgezette koolhydraten. Dit leidt tot verlies van o.a. vitamine B.
Teveel vetzepen geeft plakkerige ontlasting met kans op verlies van de goede vetten (deze zijn nodig voor de membranen en hormoonhuishouding) en op verlies van de vetoplosbare vitamine A,D,E,K.
Teveel spiervezels geeft rotting (u herkent dit aan een rotte eierenlucht) met kans op verlies van de juiste aminozuren die nodig zijn voor bijvoorbeeld wondgenezing, een goede leverontgifting, de opbouw van hormonen en van neurotransmitters.
Bron: http://www.gottswaal.nl/detail.php?cod=334&page=50&groep=licha
Mijn darmen zijn dezer dagen getransformeerd in een echte gasfabriek van rotte eieren. Als bij wonder eet ik al die tijd al geen vlees meer wegens de voorbereidingen voor een nieuwe leverreiniging. Stiekem loop ik op en af naar de wc. Ik val nog net niet om van mijn eigen stank. Hopelijk de rest van het gezin ook niet.
Het vitamine B12 spuitje heeft een zeer eigenaardige uitwerking vandaag. Bij elke druk op de spuit, zit ik net op een mini-electrische stoel. Miljoenen mini-schokjes gaan door mijn lichaam en brein elke keer weer. Buiten is er niets te merken, ik bibber niet maar vanbinnen voelde ik alle draadjes trillen.
Info:
Wat zijn verteringsproblemen?
Uw vertering is niet goed als u bijvoorbeeld de volgende klachten heeft: opboeren, maagpijn,‘steen op de maag gevoel’, gasvorming, buikkrampen na de maaltijd, onverteerde resten in de ontlasting, verstopping of diarree.
Met een bepaalde ontlastingstest kan bekeken worden of er veel spiervezels, zetmeel en vetzepen in de ontlasting terug te vinden zijn. Dat geeft informatie over resp. uw eiwitvertering, koolhydraatvertering en vetvertering.
Teveel zetmeel in de ontlasting geeft gisting door de niet omgezette koolhydraten. Dit leidt tot verlies van o.a. vitamine B.
Teveel vetzepen geeft plakkerige ontlasting met kans op verlies van de goede vetten (deze zijn nodig voor de membranen en hormoonhuishouding) en op verlies van de vetoplosbare vitamine A,D,E,K.
Teveel spiervezels geeft rotting (u herkent dit aan een rotte eierenlucht) met kans op verlies van de juiste aminozuren die nodig zijn voor bijvoorbeeld wondgenezing, een goede leverontgifting, de opbouw van hormonen en van neurotransmitters.
Bron: http://www.gottswaal.nl/detail.php?cod=334&page=50&groep=licha
zondag 2 januari 2011
Dag 328 Weg!
Gelukkig, het is weg. Even spoorloos als het is opgekomen, ben ik verlost van die nare gedachten die me haast in de afgrond sleurden. In die momenten ben je niet vatbaar voor rede, leef je op een andere golflengte. Je wil maar één ding, dat dat gevoel zo snel mogelijk voorbij is. En voor jezelf ten allen prijze zorgen dat je niet alleen bent of blijft.
De telefoon puilt inmiddels uit van de berichtjes. Blijkbaar is een collega in het buitenland nog niet op de hoogte van mijn ontslag. Hij wenst me een spoedig herstel en hoopt me snel terug te zien. Zo zie je maar wat een oprecht kaartje ter attentie van een promotie in het verleden als effect op een mens blijft hebben. Ze vergeten het nooit.
De telefoon puilt inmiddels uit van de berichtjes. Blijkbaar is een collega in het buitenland nog niet op de hoogte van mijn ontslag. Hij wenst me een spoedig herstel en hoopt me snel terug te zien. Zo zie je maar wat een oprecht kaartje ter attentie van een promotie in het verleden als effect op een mens blijft hebben. Ze vergeten het nooit.
Dag 327 Humor
Ben het leven plots moe. Apatisch sleep ik me door de dag. De rit is duidelijk naar beneden sinds enkele dagen. Men had me verwittigd. Als men proeft van enkele dagen beterschap, is een terugslag bittere werkelijkheid.
Dit gaat verder, de vreemdste gedachten flitsen door mijn hoofd. Vandaag wordt de laatste dag van mijn leven. Ik roep God op me te komen halen. Er een einde aan te maken. En terwijl ik daar zo innerlijk smeek in mijn bed, valt plots een rugzak om naast mijn kast. Zou men mij horen?
De uitputting overvalt me en ontvoert me gedurende meerdere uren. Het is alweer donker als ik wakker wordt. Iedereen heeft inmiddels het huis verlaten. Ik neem een douche. Als ik doodga vanavond, zal ik fris en gewassen zijn. Een bloemenboeket fleurt beneden de tafel op. "Liefste mama, ik hoop met heel mijn hart dat je snel beter wordt ..."
Hubby komt naar huis met de jongste voor het het eten. Laatste dag van het jaar. Hij wil gaan feesten en ik wil niet alleen blijven. Een laatste ruzie, een laatste verwijt. Hij opent de deur van zijn hart en nodigt me uit samen televisie te komen kijken. De jongste kan niet slapen en komt erbij zitten. Een komisch duo verdrijft in de nacht mijn zwarte gedachten.
Misschien toch een gevolg van 24 uur zonder LDN? Ik herken dit helemaal niet.
Dit gaat verder, de vreemdste gedachten flitsen door mijn hoofd. Vandaag wordt de laatste dag van mijn leven. Ik roep God op me te komen halen. Er een einde aan te maken. En terwijl ik daar zo innerlijk smeek in mijn bed, valt plots een rugzak om naast mijn kast. Zou men mij horen?
De uitputting overvalt me en ontvoert me gedurende meerdere uren. Het is alweer donker als ik wakker wordt. Iedereen heeft inmiddels het huis verlaten. Ik neem een douche. Als ik doodga vanavond, zal ik fris en gewassen zijn. Een bloemenboeket fleurt beneden de tafel op. "Liefste mama, ik hoop met heel mijn hart dat je snel beter wordt ..."
Hubby komt naar huis met de jongste voor het het eten. Laatste dag van het jaar. Hij wil gaan feesten en ik wil niet alleen blijven. Een laatste ruzie, een laatste verwijt. Hij opent de deur van zijn hart en nodigt me uit samen televisie te komen kijken. De jongste kan niet slapen en komt erbij zitten. Een komisch duo verdrijft in de nacht mijn zwarte gedachten.
Misschien toch een gevolg van 24 uur zonder LDN? Ik herken dit helemaal niet.
Dag 326 Tandpijn
Mijn hersenen doen weer echt pijn van overbelasting, net als een spier. Telkens ik iets extra vraag zoals lezen of nadenken, lijken ze ineen te krimpen. Eigen schuld. Ik had maar niet zoveel moeten lezen afgelopen weken. Jammer het ging zo goed ...
Het lukt me om de jongste naar de kinderopvang te brengen maar ik sla de uitnodiging voor de thee af. Vandaag wordt het weer bedliggen.
Spoedafspraak bij de tandarts. Mijn tand en kaakbeen doen best pijn sinds enkele dagen als ik eet. Ook als ik mijn hoofd naar voren buig verergert de pijn. Ik leg de link met de nevralgie van een maand geleden. Enkele foto's en minitieuze controle verder is, komt de tandarts tot het besluit dat er niets is. Alleen een absurd lange tandwortel die slecht ontzenuwd is. Misschien is dat de boosdoener.
Hartelijk gelachen met de tandarts. Sinds de LDN heb ik geen gevoelloze mond meer. Bewijs geleverd!
Het lukt me om de jongste naar de kinderopvang te brengen maar ik sla de uitnodiging voor de thee af. Vandaag wordt het weer bedliggen.
Spoedafspraak bij de tandarts. Mijn tand en kaakbeen doen best pijn sinds enkele dagen als ik eet. Ook als ik mijn hoofd naar voren buig verergert de pijn. Ik leg de link met de nevralgie van een maand geleden. Enkele foto's en minitieuze controle verder is, komt de tandarts tot het besluit dat er niets is. Alleen een absurd lange tandwortel die slecht ontzenuwd is. Misschien is dat de boosdoener.
Hartelijk gelachen met de tandarts. Sinds de LDN heb ik geen gevoelloze mond meer. Bewijs geleverd!
Abonneren op:
Posts (Atom)