Google Website Translator Gadget

woensdag 23 juni 2010

Dag 92 Crème

Het misselijke is eruit. Nu nog dat pijnlijke vel. De pot crème blijkt een waardevolle bondgenoot te zijn. Ik wil geen pijnstiller te nemen want ik reageer meestal averechts op al die medicatie en het verstoort je cortisolgehalte nog meer. Dat kan ik best missen.


Het trage ritme van weleer bekomt me nog het beste. Hubby vertrekt morgen voor een week met vrienden op vakantie. Ik moet nu alle reserves opladen om de week te overleven op mijn eentje met drie kinderen in huis.


Ik slaap weer een halve dag en kruip extra vroeg in bed.

Dag 91 Zonnesteek

Zonnesteek, zoveel is duidelijk. De nacht was waardeloos. Mijn vel deed pijn en ik voelde me misselijk en grieperig.


Ik verberg mijn tomatenhoofd onder een dikke kap en zet de jongste af aan de schoolpoort. De rest van de dag op de zetel en in bed. Belabberd. Wat een idioot was ik gisteren.

Veel hebben ze niet aan mij vandaag. Ik blijf beroerd op de bank liggen.

Dag 90 Kreeft

Spuitjes! De week is om en gisteravond voelde ik eigenlijk dat de reserve weer meer dan op was. Vandaag twee extra spuitjes in de schildklierstreek, brrr niet prettig. Alles voor het goede doel. Als ik me maar weer gezond word.


Vandaag doe ik wat de dokter zegt: rusten rusten rusten. Een boek over lever- en galblaaszuivering wordt mijn literatuur vandaag. Het zonnetje schijnt dus daar ga ik nog eens inliggen. Zo gaat de vitamine D voorraad omhoog.

Een vriendin komt onverwachts op bezoek. De rustdag gaat eraan. We blijven in het zonnetje zitten ... Ooit al eens een gekookte kreeft gezien?

Dat heb je als je al niet tegen de zon kan en bovendien anderhalf de zon niet hebt gezien.

Ik smeer me in met een vette crème maar het kwaad is geschied.

Dag 89 Kinderfiets

Elias krijgt vandaag verkeersles op school. Hubby is vergeten de kinderfiets in mijn mini-auto te steken. Het lukt me het onding er in en er vervolgens terug uit te halen.


Vandaag stroomt de energie duidelijk beter. Ik maak een praatje aan de schoolpoort met een ouder en sta een halfuurtje recht zonder zitneigingen te vertonen.

Een wasmachine kan er thuis ook bij.

Het weer is prachtig en de ligstoel staat klaar in de tuin. Mijn vitamine D waarden staan in het in het dieprood na een jaar in bed te hebben gelegen. Dringend meer buiten komen dit jaar.


Een viertal uurtjes gerust en ik voelde me weer klaar om de avondshift met de kinderen aan te kunnen. De kinderfiets weer in de auto maar deze keer heb ik hem er niet meer uitgehaald. Na 16 uur is fysieke arbeid niets meer voor mij.



Hubby zijn trein is geannuleerd en ik mag het avondeten klaarmaken. Daar had ik niet op gerekend. De ene puber doet alsof zijn neus bloedt, de andere verstopt zich achter zijn boeken op zijn kamer. Geen hulp vanuit die hoek.

Spierkrampen tot in mijn tenen en een humeur om op te schieten een half uur later. Mijn vingers staan krom en mijn benen lijken 10 cm spier te kort te komen. De dagen duren toch nog te lang voor dit lijf.

Dag 88 Een parttime leven

Voel me terug voor het eerst wat beter na de Paasvakantie.


Afspraak bij de huisarts. Ik moet me geen zorgen maken over mijn nieren en me maar verder lekker laten verwennen door Ingeborg.
Het werkt voorlopig beter dan pijnstillers en er komt geen chemische troep aan te pas. Twee niet te versmaden voordelen.



Nu nog iets vinden om mijn hypergevoeligheid te verminderen, dat zou een verbetering van levenskwaliteit betekenen.

Dan krimp ik niet meer ineen als het water uit kraan loopt, de tv of radio opstaat, de deur van een kast dichtvalt, één van de jongens een kauwgom in zijn mond heeft, koffie staat te geuren op tafel, bestek in/uit de schuif wordt gehaald, de hond van de buren jankt of blaft, alle lichten branden, ...



Heb nu een paar dagen terug oude routine ingevoerd. Hubby werkte niet dit weekend dus die heeft de jongste meegenomen met het mooie weer.
Drie dagen terug een halve dag geslapen en 's avonds om halfnegen in bed met dubbele portie slaappillen om zeker niet wakker te worden van de pijn. Een parttime leven.

Dag 87 Opera

Oma geeft mijn B12 spuitje. Ik ben bekaf en wil liefst daar even op de bank gaan liggen. Ze heeft echter mensen op bezoek en de operamuziek staat loeihard. Noodgedwongen maak ik rechtsomkeer.

Dag 86 Shiatsu

Shiatsu massage doet de energie weer stromen in je lichaam door druk uit te oefenen op bv meridiaanbanen.


Ingeborg geeft me deze massage nu om de paar weken en telkens is het effect voelbaar. De eerste keer het minst omdat het toen een beetje aftasten was hoeveel druk ze kon uitoefenen op dat pijnlijke lijf van me maar ondertussen kent ze mijn grenzen best goed.

Omdat ik zo'n enorme pijn in mijn onderrug had de afgelopen weken en ik het gisteren uitgilde telkens ze op mijn nierpunten duwde, heeft ze me bij afronding een extra stimulatie van de nieren gegeven. Ik ben een zeer down to earth mens en seeing is believing. Mijn onderrug gloeide alsook de twee baan tussen de meridiaanpunten die ze stimuleerde. Wat mij betreft mochten ze daar een thermometer op leggen.

Mijn urinetesten waren al niet schitterend twee maanden geleden dus nu ga ik toch maar eens aan mijn huisarts vragen wat hij er met gaat doen.


Mijn darmen zijn inmiddels ook helemaal spastisch geworden. Telkens ik rood of rauw vlees eet, ben ik urenlang giftig en dan een kwartier op de wc. Ik hoop maar dat het door de verandering van regime is want mijn partner zegt dat mijn verstand aangetast is door de ziekte en zocht steun bij de pubers. Dat moest ik er nu écht niet bijhebben. Ik word zelf gestoord van alle prikkels, voel me net een speurhond die alles ruikt en hoort dat zij niet ruiken en horen. Het kot is inmiddels te klein geworden.

Dag 85 Haar

Afspraak bij de kapper. Grijs uitgroeiend haar is slecht voor je moraal. Ik poog de muziek van een commerciële zender niet te horen en een gesprek aan te knopen met de dame naast me.


Ze heeft ook CVS. Dat is boeiend. Ze geeft les aan tieners, is net terug van een wandelvakantie, gaat straks dansen voor haar 40ste verjaardag en vindt het hele verhaal van CVS maar overroepen. Tja, ... Als ik dat allemaal met CVS kon doen.

Halfacht 's avonds. Een vriendin komt langs. Ik loop nog net niet dubbelgeplooid van vermoeidheid en pijn. "Oei, wat zie jij er slecht uit. Morgen geef ik jou een Shiatsu massage. Dat gaat je goed doen." Lijkt me geweldig!

Dag 84 Bom

Nieuwe spuitjes. Vandaag ga ik onder de wol. De wereld mag ontploffen. Ik kom er niet meer uit. Nu moet ik echt bijtanken.

Dag 83 Opgefokt

Ik poog deze week te rusten en terug in mijn ritme te komen van voor de Paasvakantie maar ik lijk wel opgefokt. Bovendien telkens ik wil gaan liggen komt er iets tussen. De reservebatterijen gaan er helemaal aan.


De pijn is de laatste drie weken fenomenaal gestegen. Mijn bekken en onderrug blijven pijn doen. Speldeprikken in de voeten komen weer regelmatig op.