Google Website Translator Gadget

zaterdag 19 juni 2010

Dag 52 Inflatie

De spuitjes werken nu op volle toeren. Ik voel me relatief lekker en fit. Mijn gsm-nummer van het werk moet overgeschakeld worden naar privé-gebruik. Dat kan in een winkel vlakbij.


Het zonnetje wil ook mee. Vandaag ga ik mijn eerste wandeling buitenshuis doen! Daar kijk ik nu al anderhalf jaar naar uit. Na een tijd geloof je zelfs niet meer dat het nog mogelijk is. En nu lijkt het verleden tijd. Wat kan een lichaam raar doen ...

Ik wandel mijn eerste boetiekjes binnen. Mijn haren zijn al dagen niet meer gewassen. Wellicht zie ik er als een onverzorgde halve gek uit in mijn losse kleren die lekker zitten en nergens pijn doen maar het doet me niets. Ik geniet! Wat zijn de prijzen gestegen ... 25 euro voor een T-shirt. Nu snap ik waarom mijn kinderen klagen over te weinig zakgeld.

Een uurtje gekuierd, gesnuisterd, ... terug naar de auto en heb een reserveblik coca cola van hubby opengetrokken. Zo'n chemische brol drink ik nooit maar van dat uurtje buiten had ik wel dorst gekregen!

Namiddag lekker in bed as usual maar dit voelt echt wel goed aan. Hoop!

Om 20u30 naar bed.

Dag 51 Oordopjes

Deze ochtend concentratie-oefening: uitzoeken voor de advocaat welke deals mijn collega's hebben afgerond in mijn naam. Al die cijfertjes in de excel sheets. Not my cup of tea! Al goed dat er Rilatine bestaat en het is voor het goede doel: hopelijk een correcte afrekening. Tijdens je ziekteperiode mogen tevreden klanten je namelijk niet opbellen. Snappie?



Dan nog net op tijd naar de huisarts geraakt. Vond zijn reactie op mijn ontslag alles behalve maar was niet mentaal alert genoeg om van me af te bijten ter plekke. Voel me nu best verontwaardigd.

Wie wil nu zijn droomjob kwijt die je financiële zekerheid biedt, 4 weken per jaar interne opleiding, een salaris om u tegen te zeggen, veelal leuke collega's, interessante klanten, ... als tegenprestatie moest ik elk jaar 1 miljoen euro opbrengen en dat was zeer hard werken maar ik deed dat supergraag.


Rest van de dag in bed gelegen, me ergerend aan het gejank van de loopse hond van de buren. In de verte vellen ze al twee weken de bomen van een bos. Rust rust rust! Oordopjes, dat moet ik me nog eens aanschaffen.

zondag 21 maart 2010

Dag 50 Extra zorg

Drukte in huis met mijn ADHD puber die een platte band heeft, zijn boekentas niet heeft gemaakt, ...

Met de schilderwerken ligt alles overhoop want hubby heeft ook ADD en is net als ik een puinhoop qua organisatie, nergens een fietspomp te bekennen en hubby zijn gsm staat off. Na te lang gezoek toch gevonden. Moeder in pyama op straat om instructies te geven hoe men nu een fietsband oppompt.

Nog net de puf gehad om de jongste zijn boterhammen te smeren en naar school te brengen. Vervolgens naar de dokter gereden om mijn inhaalsessie spuitjes te gaan halen.

Een uur te vroeg en met dat gedoe thuis, was bekaf! Een parking in de zon gezocht, bank plat, auto op slot, wekker op, telefoon uit en een klein uurtje geslapen.


Spuitjes deden iets minder pijn. De dokter vond me aan de beterhand en ik mocht onder geen enkel beding een week overslaan. Zelfs niet tijdens haar vakantie!

Dus in die maagdelijk blanke agenda van haar, schreef ze mijn naam. "Alleen voor mijn ziekste patienten", zei ze.
Lieve arts, dan had ze me drie maanden geleden eens moeten zien!! Nu loop ik tenminste rond en zonder doodziek te liggen in totaal isolement in een donkere prikkelarme kamer. Nu ja, ik heb het in dank aanvaard, kon op mijn knietjes zitten want ik merk het verschil écht wel!

Op mijn vraag of er geen collega-arts haar week kon overnemen en de spuitjes in haar plaats kon geven, lachtte ze eens.

Dag 49 Rijp

De eerste goede dag in vele maanden. De opgebouwde vermoeidheid van de afgelopen twee weken is er terug uit aan het lopen.


De zak teelaarde die ik gisteren had besteld, kwam goed van pas.
Mijn tweede fysieke job van het jaar lag in de lijn van de eerste (die ik in januari had opgestart: nl. een beetje onkruid uittrekken in de gietende regen). Operatie groene vingers!

Drie plantjes verpotten en miniscule vormpjes vullen met potgrond en een tomaatzaadje. Wie weet kan ik deze zomer eten van tomaten uit eigen tuin.

Een uurtje later waren de batterijtjes leeg en was ik "rijp" voor de ligzetel.

Dag 48 Stoofpot

Vandaag eigenlijk te veel hooi op mijn vork genomen maar dat voelde ik pas tegen het einde van de namiddag. Best een goed signaal, anderzijds gevaarlijk. Ik ga al makkelijker over de "onzichtbare grens".


Mijn eerste kookpogingen na twee jaar! Stoofpot. Alles in de pot hupsakee.

Een vriendin met ukkepuk komt een boterham eten op de middag en blijft plakken tot 16u. Ik ben op mijn stoel kunnen blijven zitten zonder spontane "ligneigingen" te krijgen.


Om 17u30 echter de klop van de hamer. Ben gaan liggen en kon niet meer rechtkomen. Het diner dan maar liggend binnengewurmd en om 19u30 mijn bed in gestrompeld.

Dit is de tweede keer dat ik al eens een hele dag door - zonder ter plekke in slaap te vallen - op een stoel kan blijven zitten in gezelschap van 1 rustige persoon.
Echt verstandig blijkt het nog niet, achteraf ben ik een wrak, wel niet ziek. Wat zouden we echter eenzaam zijn zonder vrienden!

Dag 47 Chefkok

Tot 16u niet verder geraakt dan mijn pyama outfit en dan mijn jongste spruit en vervolgens mijn B12 spuitje gaan halen. Slof slof.


Wat een relatief normaal programma voor een gezond mens zou moeten zijn: een terrasje doen, een inschrijving op een school voor een kind, een muur laten verven in huis door een ander, ... legt mij weer in bed.

Spuitjes niet overslaan, voor geen enkele reden, zelfs geen ontslag.
Vandaag is het zware griepgevoel er voor de eerste keer er terug uit. Het heeft een week geduurd.

Toch wel ontmoedigend soms, er mag écht niets misgaan, je mag écht niets doen in je leven of je wordt terug ziek. En de rest mag je als een kasplantje achter je raam gaan zitten.

Anderzijds, ik ben al niet meer continu ziek. Het verdwijnt weer dus het lichaam recupereert toch ietsiepitesie.

De dag dat mijn leven terug gevulder is dan mijn buren van 80+, weet ik dat ik op de goede weg ben.
 
Vanavond kuis ik groenten. Morgen ga ik mijn eerste kookpoging doen in twee jaar.

Dag 46 Het vlees is zwak

En dan dat mooie lenteweer! Ik heb me laten verleiden door een oude kameraad die een terrasje vlakbij aanbood. Als je anderhalf jaar je bed niet uit bent geweest, is het vlees zwak. Wrong, totally wrong.



Mijn man heeft een halve nacht naast mijn bed gezeten. Naar het schijnt heb ik de hele tijd gekermd van de pijn en ik heb de halve nacht gedroomd dat ik dood ging.
Ik wist wel dat hij (mijn man, niet de dood) naast mij zat maar ik kon niet reageren, een beetje alsof ik verlamd was. Naar het schijnt mompelde ik maar wat terwijl ik net wat wilde zeggen. Nu snap ik waarom hij niet deed wat ik vroeg. 

Dag 45 Geen spinnen meer

Een typische ligdag.


"Superfit" is nu niet bepaald de conditie waarin ik me bevind en ik hoopte verder bij te tanken van dat hele gedoe rond dat ontslag.

Vorige week hebben ze tevens in mijn hand na vele jaren hevige pijn van onbekende origine een gezwel op een zenuw weggehaald.
Deze week moest ik beslissen naar welke school de jongste volgend jaar ging.

En mijn man die is beginnen schilderen in huis, de geur puur vergif ondanks de zogezegde natuurverf, migraine en beerput humeur als resultaat. Nu ja, ik hoef voorlopig niet meer op witte muren en spinnewebben te kijken. Die beesten zijn ook gaan lopen van de verfgeur.



Ontslag - operatie - school - vergif in huis, TEveel van het goede.

Dag 44 Exit here please

Gisteren ben ik voor de 5de maal terug gegaan. Vorige week moeten annuleren want de grote baas wilde zien hoe het met me ging ... om me vervolgens aan te kondigen dat ze me zouden ontslaan.


Als ik dat op voorhand had geweten, had ik hem gezegd dat ze papieren zo mochten opsturen!



Na de 9de dag waren de spuitjes duidelijk uitgewerkt.

Ik lag weer 3/4 van de dag in mijn bed zoals een maand geleden.

Hoofdpijn en migraine om U tegen te zeggen.

Buikpijn en winderigheid.

Temperatuur onder de 35,5°.

Een slecht humeur.

Om 20u in bed terwijl ik het net sinds enkele dagen tot 21u kon uithouden zonder omver te vallen (weliswaar met de nodige ochtend- en middagsiesta).

Met de auto rijden was net alsof ik met een rolstoel door zand moest bollen.



Zei die arts gisteren: "Jij hebt een schok gehad. Wat is er gebeurd? Alles zit terug vast." 



Het effect van die spuitjes is echt geweldig. Volgende week maandag mag ik al terug om de schade in te halen. En dat terwijl die arts zelf haar rug zwaar geblesseerd heeft. Eigenlijk zou ze nu 6 weken niet meer mogen werken. Dank u dokter! Ik heb eindelijk hoop dat ik terug een normaal leven kan gaan leiden.

Dag 37 The day after

Slaap ---
Hoofdpijn 4/10
Keelpijn

Dat was overmoed: beweging + anderhalf later gaan slapen + migraine

Griep in het kwadraat, spieren lijken weer 10 cm korter, ... dit is een 2009-dag. Morgen afspraak met de grote baas. Vandaag rusten om morgen iets of wat presentabel te zijn. Spijtig dat ik mijn afspraak voor mijn spuitjes heb moeten afzeggen. Hopelijk trek ik het tot volgende week.

De Shiatsu sessie was heerlijk. Super ontspannend en de spieren die ik heb overwerkt tijdens het bewegen vandaag werden gerekt zoals zelf nooit zou kunnen.